ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿṣṇੁ ਨੇ ਧੈਰਜ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ। ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤੇ ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਸਰਸਵਤੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਚਕ੍ਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਯਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਦੀ, ਜੋ ਦੁਰਗਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਸ਼ੰਖੀ ਚੰਡਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਲੀ ਵਾਣੀ ਨਾਲ, ਪਾਸ਼ੀ ਵਿਰਜਾ ਨਾਲ, ਕੁਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਨਿੰਦੀ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਨਰ ਵ੍ਰਿਧਿ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਸਤ੍ਯ ਨੇ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਾਤ੍ਵਤ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦਰਸਾਈ। ਭੂਧਰ ਕਲੇਦਿਨੀ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰਤੀ ਕ੍ਲਿੰਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ। ਬਲੀ, ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਜੋ ਬਲ ਦੇ ਪੂਜਕ ਹਨ। ਹੰਸਾ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਤੇ ਵਰਾਹ ਰਾਤ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ। ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਆਦਿਕਾ ਮਾਤਾ-ਸਰੂਪ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਰੀ, ਚਕ੍ਰ ਆਦਿ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਘੜਾ ਤੇ ਦਰਪਣ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹਤ ਵਾਲੀ ਅੱਖਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਯਗ੍ਯ ਵਿੱਚ, ਚਮੜੀ, ਨਸ, ਮਾਸ, ਚਰਬੀ, ਹੱਡੀ, ਮੱਝ, ਤੇ ਵੀਰਯ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਤਾਜ਼ ਉੱਤੇ, ਇਕ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਦੋ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਇਕ ਜੀਭ ਦੀ ਜੜ ਤੇ ਇਕ ਗਰਦਨ ਉੱਤੇ ਵੀ ਰੱਖਣੇ ਹਨ। ṭ ਅਤੇ ṭ ਅੱਖਰ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ, pa ਅਤੇ pha ਦੋਵੇਂ ਕੁੱਲ੍ਹਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣੇ ਹਨ। ਜੇ ਸਾਰੇ ਸੱਤ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਣ, ha ਸਾਹ ਵਿੱਚ, la ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਪੂਰੇ ਪੇਟ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ-ਕੰਠ ਵਾਲਾ, ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਅਜਰ ਹੈ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਗੋਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਲੰਮੀ ਨੱਕ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ। ਜੋ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਲੰਮੀ ਜੀਭ, ਜੋੜੇ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਖੋਖਲੇ ਪੇਟ ਨਾਲ ਹੈ। ਸਦ੍ਯ, ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਲਕਾ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹਨ। ਕ੍ਰੋਧੀਸ਼ ਮਹਾਕਾਲੀ ਨਾਲ, ਚੰਡੇਸ਼ਾ ਸਰਸਵਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਇੱਕ ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਲੰਬੋਦਰੀ, ਚਾਰ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਜਨਮਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਡਰਾਵਿਨੀ ਨਾਲ ਹੈ। ਲੰਗਲੀਸ਼ਾ, ਦਰੁਕੇਸ਼ਾ ਅਤੇ ਰੂਪਿਨੀ ਨਾਲ ਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਹੈ। ਕਾਕੋਦਰੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ਾਢੀ ਪੂਤਨਾ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਮੀਨੇਸ਼ਾ ਸ਼ੰਖਿਨੀ ਨਾਲ, ਮੇਸ਼ੇਸ਼ਾ ਤਰਜਯਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹਨ। ਚਲਗੰਡਾ ਕਪਾਰਦਿਨੀ ਨਾਲ, ਦ੍ਵਿਰੰਡੇਸ਼ਾ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ, ਭੁਜੰਗਾ ਰੇਵਤੀ ਨਾਲ, ਪਿਨਾਕੀ ਮਾਧਵੀ ਨਾਲ, ਸ਼੍ਵੇਤੋਰਸਕਾ ਵਿਦਾਰਿਨੀ ਨਾਲ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਸਾਹਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹਨ। ਸੰਵਰਤਕ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਮਾਇਆ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀਕੰਠਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੂਰਤੀ ਹਨ, ਛੰਦ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਹੈ। ਬੀਜ-ਅੱਖਰ 'ਹਲੋ' ਹੈ, ਸੁਰ (ਵੌਵਲ) ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬੰਧੂਕ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗੀਨ, ਸੁੰਦਰ ਅੱਖ, ਅੰਕੁਸ਼ ਤੇ ਪਾਸ਼ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਚੌਥਾ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੈ। ਵਿਘਨੇਸ਼ਾ ਲਾਜ ਨਾਲ, ਵਿਘਨਰਾਜਾ ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਨਾਲ, ਵਿਘਨਕ੍ਰਿਤ ਮੰਗਲਤਾ ਨਾਲ, ਵਿਘਨਹਰਤਾ ਸਰਸਵਤੀ ਨਾਲ, ਦ੍ਵਿਦੰਤ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਤੇ ਗਜਵਕ੍ਰਕਾ ਕਾਮਿਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪ, ਜੋੜੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਇਕ ਅਦ੍ਵਿਤੀਯ, ਸ਼ਕਤਿਸਾਲੀ ਤੱਤ ਵਜੋਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।