ਸਰਵੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਿੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦীক্ষਾ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਵਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੀਤੀਆਂ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਰੂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਰੂ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਸਰਵੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸੋ। ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰਨਾ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨਾ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਦਿਆ ਦਿੰਦਿਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਮੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੇ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਪੁਰਾਣ, ਰਾਜਨ, ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਦਾ ਸਰੂਤ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਜਨ। ਪੁਰਾਣ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਇਸ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹਨ। ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਨ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਵਿਵੇਕ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ, ਧਨ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ—ਮੈਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਸਰਵਗਿਆਨੀ ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਬੋਲਿਆ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਮੈਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਗਿਆ। ਉਹ ਗੌਤਮ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਮਹਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ, ਚਮਕ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਜਿਸ ਸ਼ਿਵ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਗੁਰੂ ਹਨ— ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਾਣ-ਅਣਜਾਣ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਅੰਦਰੋਂ ਭੁੱਖ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਟ ਵ੍ਰੱਖ ਹੇਠਾਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਧਰਮਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਇਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਗੰਗਾ ਜਲ ਲੈ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ—ਉਹ ਦੋਵੇਂ—ਉਸ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਨਾਮ ਜਪਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦਿਵ੍ਯ ਨਾਮ ਦੀ ਚਾਦਰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ।" "ਗੰਗਾ ਜਲ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਤੋਂ ਬਚਾ।" ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੁਕਤੀ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਰਲੇ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੰਨ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਰਸਤੇ ਕਿਵੇਂ ਤਰਵਾ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ, ਜੋ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਇਕ ਗੰਗਾ ਦੇ ਇਕ ਬੂੰਦ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗੰਗਾ ਜਲ, ਵਾਅਕਈ, ਇਕੀ ਪੀੜੀਆਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਗੰਗਾ ਜਲ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ, ਪਾਪੀ ਕਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਤਾਂ ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ?