ਇਹ ਸਭ ਆਦਰਨੀਯ, ਸਾਖੀ, ਅਜਨਮਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਨੇਕ ਸਿਰ, ਪੈਰ ਅਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਠ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਅਤੇ ਅਣੰਤ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਖੇਤ੍ਰ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਤੇਜਸਵੀ ਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਸੱਚ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਵੈਕੁੰਠ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਚ੍ਯੁਤ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਕਾਂਤੀ ਘੀ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਅਣੰਤ ਅਤੇ ਕਪਿਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਏਕਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਸ਼ੁਚਿਸ਼੍ਰਵਾਸ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਹੈ, ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਅਤੇ ਨਿਰਗੁਣ ਹੈ। ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਰਣੇਯ, ਜੋ ਨਮਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਦਇਆਵਾਨ ਹੈ, ਨੇ ਇਉਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: "ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਭਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ; ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਹੋ, ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ, ਅਵਤਾਰ ਲਈ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ—ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਵਿਰਲੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਮੈਂ ਸਭ ਦਾ ਪਰਮ ਆਸਰਾ ਹਾਂ।" ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਏਣ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹੇ। ਉਸ ਨੇ ਭਾਗਵਤ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰੋ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਜਾਓ। "ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕਾਰਨ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਸੰਤੋਖ ਦੇ।" ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਗਿਆ। ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਪਾ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਦਾ ਮਨ ਆਨੰਦਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। ਆਰਣਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਪਰਤ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਸੰਹਿਤਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸੰਹਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਕਾ ਨੂੰ ਸਿਖਾਈ, ਜੋ ਵੈਰਾਗੀ ਸੀ। ਸ਼ੁਕਾ ਨੇ ਉਸ ਸੰਹਿਤਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਲਿਆ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਿਆ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਹਰੀ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਜ্ঞানੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਲਾਇਆ ਹੈ—ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਸਨੰਦਨ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਕੋਲ ਹੋਰ ਕੀ ਪੁੱਛਿਆ? ਉਹ ਸਿੱਧ ਪੁਰਸ਼, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਉਧਾਰ ਲਈ ਸਦਾ ਯਤਨਸ਼ੀਲ ਹਨ, ਅਣਗਿਣਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਕਿਹੜੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਲੋਕ-ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਹਨ? ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਨਾਰਦ, ਜੋ ਭਾਰਗਵਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਨ, ਨੇ ਮੁੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। "ਇਥੇ ਸਿਰਫ ਉਹੀ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਵਸਤੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਅਰਾਧਨ ਯੋਗ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ? ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਨਿਯਮਤ ਕਰਮ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸੋ। ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਮਾਣ ਦਿੰਦਿਆਂ।" ਤਦ ਸੰਤਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਤੇਜਸਵੀ ਹਨ, ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ: "ਇਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਾਣ ਕੇ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਭੋਗ, ਮੋਖ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਆਚਰਨ ਦੇ ਚਾਰ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਗੋਆਂ (ਪਸ਼ੂਆਂ) ਵਾਂਗ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਦੁਇਤਾ ਹੈ, ਨਾਰਦ, ਇਹ ਜੀਵ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਸ਼ੂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਕਾਲ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ, ਦੂਜਾ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।