ਪਿਆਰੇ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਉਹ ਜਿਸ ਰਸਤੇ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਏ ਸੀ, ਉਸੇ ਰਸਤੇ ਉਹ ਸ਼੍ਵేతਦੀਪ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉੱਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੇਦਾਂ ਵਲੋਂ ਭਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਜਨਾਰਦਨ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ। ਹੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਉੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਚਾਹੋ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉੱਥੇ ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ, ਸਰੋਵਰਾਂ ਉੱਤੇ ਕਮਲ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਦੇਵਾਂਗਨਾਵਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਦੁਆਰਪਾਲ ਖੜੇ ਸਨ। ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਸੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਪਦਮ ਧਾਰਣ ਕਰਦੇ ਰੂਪਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਕੰਧੇ, ਜਨੇਊ, ਕੰਗਣ ਅਤੇ ਬਾਜੂਬੰਦ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸਿੱਧ ਪੁਰਸ਼ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਥੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਹੈ। ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਵਾਸੁਕੀ ਉੱਤੇ ਵਿਛਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼੍ਵেতਦੀਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਨ੍ਰਿਸਿੰਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਧ੍ਰੁਵ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਂਖਿਆ ਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ। ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਜਗਤ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਅਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਬੁੱਧ ਅਤੇ ਕਲਕਿ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਨਰ-ਨਾਰਾਇਣ, ਸ਼ਿਸ਼ਿਵਿਸ਼ਟ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਰਭੂ, ਸੁਵ੍ਰਤ, ਸੁਧਾਮਾ ਅਤੇ ਅਜਿਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਯਜ్ఞ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਯਜ్ఞ ਦੇ ਭੋਗਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਮਾਰਗ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ, ਸਾਕਸ਼ੀ, ਅਜਨਮਾ, ਅਨੇਕ ਸਿਰ, ਪੈਰ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਅਠ ਗੁਣੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਬ੍ਰਹਮ, ਅਸੀਮ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ, ਖੇਤਰ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੱਚੇ, ਸਤ੍ਯ ਨਿਸ਼ਠ, ਵੈਕੁੰਠ ਅਤੇ ਅਚੁਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਘੀ ਵਰਗੀ ਜੋਤ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਅਨੰਤ, ਕਪਿਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਏਕਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਸ਼ੁਚਿਸ਼੍ਰਵਸ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਹੈ, ਦੈਤਿਆ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਿਰਗੁਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਫਿਰ, ਆਰਣੇਯ ਜੋ ਵੱਡੇ ਦਇਆਲੂ ਹਨ, ਨਮਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲੇ: ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਭਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ; ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਹੋ, ਮੇਰਾ ਹੀ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ, ਅਵਤਾਰ ਲਈ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵਜੋਂ ਟਿਕਿਆ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ—ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਕਤੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਮੈਂ ਸਭ ਦਾ ਪਰਮ ਆਸਰਾ ਹਾਂ। ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤਕ ਅਟੱਲ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਗਵਤ ਸ਼ਾਸਤਰ ਰਚਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰੋ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾਓ। ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਤੁਸੀਂ ਵਿੱਛੋੜੇ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸੰਤੋਖ ਦਿਓ। ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਪਾ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਅਤਿ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਆਰਣਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਲ ਮੁੜ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਸੰਹਿਤਾ ਰਚੀ।