ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਲਹਿਰ ਲੈ ਕੇ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ, ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਚਿੰਤਾ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਪੁਕਾਰਿਆ, "ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਥੋੜਾ ਰੁਕ ਜਾ!" ਪਰ ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਕੇਵਲ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਚੇ ਅਵਸਥਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੁੜ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਕ ਦੀ ਉਤਰਾਈ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਅੱਜ ਉੱਚੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲ ਗਈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਪਿਆਸ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਟਦੀ। ਉਹ ਇੱਥੇ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ? ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਫਿਰ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁਖ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਉਥੇ ਕੋਈ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਝੁੰਡ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਆਵਾਜ਼, ਨਾ ਕੋਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਭ ਲਗਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਯੋਗ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਖੋਜਿਆ। ਵਿਆਸ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਨਿਸਚਿਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਲਿਆ। ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ, ਮਨ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਦੇਖਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ। ਅਤੇ ਸਿਧ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਪੂਰਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ?" ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲੇ। ਉਸਨੂੰ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਧਿਆਨ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਉੱਤਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਅਠ ਪਾਸੇ ਹਨੇਰਾ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਪੰਜ ਪਾਸੇ ਵਾਸਨਾ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਅਨਾਦਿ, ਨਿਰਗੁਣ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਨਾ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਬਣੇ, ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਪੀਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮਿਲ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਸ਼ੁਕ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਹੇ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੋਵੇਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ; ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ। ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਨੇ ਉਸਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਧਰਮਵਾਨ ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਫੁਲਾਂ ਵਾਲੇ ਵਣ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਰੂਪ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਰੂਪ ਰਹਿਤ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਵੇਖਿਆ। ਉੱਚੀ ਪਥ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਾ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਕ ਪਲਕ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਕ ਦਾ ਉਤਕਰਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਿਧਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਰਸਤਾ ਦੱਸਿਆ। ਉਹ ਖੁਦ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜੇ। ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ 'ਭੋਹ' ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ ਤੇ ਖੱਡਾਂ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਕ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਗੁਣਾਂ—ਜਿਵੇਂ ਸਤ—ਤਿਆਗ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਵੇਖ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਬਣ ਗਿਆ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਬਦਰੀਕਾ ਆਸ਼੍ਰਮ ਗਿਆ, ਨਰਾ ਅਤੇ ਨਾਰਾਏਣ ਨੂੰ ਮਿਲਣ। ਉਥੇ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਲਗ ਕੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ੁਕ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।