ਜਦੋਂ ਸੁਖ ਤੇ ਦੁਖ ਦੇ ਉਲਟ-ਪਲਟ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਿਹਨਤੀ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਡਿਗਦੇ ਨਹੀਂ। ਪਿਛਲੇ ਸਰੀਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸੀ ਇਕ ਜੀਵ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਨਵੇਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਆ ਜਾਣ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਜਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ, ਬੀਜ ਦੀ ਬੂੰਦ, ਜੋ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਣਨੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਪਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕੁਝ ਖਾਧਾ ਜਾਂ ਪੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਪੇਸ਼ਾਬ ਤੇ ਮਲ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤੀ ਰਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਪੇਟ ਵਿੱਚ, ਜਣਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਗਰਭ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨਾਲ, ਜੋ ਜੀਵਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਖ਼ਰ ਰਿਹਾਈ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਗਰਭ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਸਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਹਾਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਯੋਗਾ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਧਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਦੁੱਖ ਤਾਂ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਜੀਵ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਹਿਰਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਬੁਢਾਪੇ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ ਹੋਰ ਹਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਹਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਗਰੀਬ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਐਸੇ ਦੁਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਬਿਮਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਸਾਈ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਜੀਵ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਉਪਰ ਉਠ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨਚਾਹਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਉਹ ਅਸੁਖਦਾਇਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਯਤਨ ਦੇ ਫਲ ਲਈ ਨਾ ਸਵੀਕਾਰੇ। ਜੋ ਚੁਸਤ, ਚਲਾਕ, ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਨਿਰਭੈ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਲਾਭ ਲੱਭਦਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਪਲਕੀਨ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਉਸ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹਾ ਵੀ ਦਿੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਖੋ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਅੌਰਤਾਂ ਵੀ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਹੋਰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸੱਚਾਈ ਵੇਖੋ; ਇੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਮੋਹ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਪਵੋਗੇ। ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹੋ, ਖੁਸ਼ ਰਹੋ ਤੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੋ। ਜਿਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਰਤ ਲੋਕ ਛੱਡ ਕੇ ਸੁਰਗ ਦਾ ਰੁਖ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਸਹਿਤ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਕੇ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੁਖੀ ਮਨ ਨਾਲ ਬੁਲਾਈ, “ਪੁੱਤਰ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਰੁਕ ਜਾ!” ਪਰ ਉਹ ਕੇਵਲ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ, ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਕ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਅੱਜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਪਿਆਸ ਕਦੇ ਮਿਟਦੀ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਇੱਥੇ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ? ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਫਿਰ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ। ਉਥੇ ਕੋਈ ਪੰਛੀ ਦਾ ਝੁੰਡ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਜਾਂ ਕੋਈ ਦਿੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ।