ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਥੇ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਰਖਵਾਲਾ ਖੜਾ ਸੀ। ਯੋਗੀ ਨੇ ਉਸ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਾਲ ਸੀ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ੀ ਮਹਿਲ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ ਸੀ। ਰਖਵਾਲੇ ਨੇ ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਠੀਕ ਥਾਂ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਆਮਦ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਤਪੇ ਹੋਏ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਫਿਰ, ਉਸ ਯੋਗੀ ਲਈ ਪੰਜਾਹ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਜਦ ਉਹ ਭੋਜਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ, ਤਦ, ਪਿਆਰੇ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਕੁੜੀਆਂ ਖੇਡਦੀਆਂ, ਹੱਸਦੀਆਂ ਤੇ ਤੋਤੇ ਨੂੰ ਗੀਤ ਸੁਣਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਆਰਣੇਯਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਤੇ ਨੇ ਵੀ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ ਤੇ ਸੰਧਿਆ-ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਹੀ ਧਿਆਨ ਲਗਾਇਆ। ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦਿਨ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਬਿਤਾਇਆ। ਉਹ ਰਾਤ ਵੀ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਰਾਜ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰੀ। ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ। ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਸਨ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਕਾਰਸ਼ਣੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਬਿਠਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਬੈਠਾ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਆਏ ਹੋ?" ਰਾਜਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਹਨ। ਉਹ ਕਰਮ ਅਤੇ ਵਿਰਤੀ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਉਤਮ, ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸੋ। ਮੁਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਕੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜਾਂ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ? ਦੀਖਿਆ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਠਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ-ਪਿਤਰਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ। ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇ। ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਅੱਗਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੇ। ਉਹ ਅੱਗਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਅਤਿਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਦੇਵੇ। ਦੁੰਦਵਾਦ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਵਿਕਾਰ ਰਹਿਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਇਹ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਰਹੇ ਬਿਨਾਂ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬੋਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ। ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮਾੜੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਮੁਕਤੀ ਸਿਰਫ ਨਾਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਉੱਚਤਮ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਤਿੰਨ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਲਾਭ? ਨੇਕੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਰਾਹੀਂ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।