ਹੇ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਅਤੁੱਲ ਰੂਪ ਅਤੇ ਚਮਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਜਲ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਗੰਧਰਵ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਥੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁ ਗੰਧਰਵ, ਤੁੰਬੁਰੂ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਪ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਲੋਕਪਾਲ ਵੀ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਹਵਾ ਵੱਲੋਂ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਫੁੱਲ ਵਰ੍ਹਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਸੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਅਸੀਮ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਸੇਵਾ ਲਈ ਉਪਸਥਿਤ ਰਹੇ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੰਸ, ਕਮਲ ਅਤੇ ਬਗਲੇ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਿਵ੍ਯ ਜਨਮ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਨਮੇ, ਤਦ ਹੀ ਸਾਰੇ ਵੇਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਹੱਸ ਅਤੇ ਸੰਕਲਨ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ, ਜੋ ਵੇਦ, ਵੇਦਾਂਗ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਚਾਰਯ ਚੁਣਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਹੱਸ ਅਤੇ ਸੰਕਲਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਧਿਐਨ ਕਰ ਲਏ। ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਦਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ। ਉਹ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਸਨ, ਪਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਹੀ ਸੋਚ ਵਿਚ, ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਭਾਗ੍ਯਸ਼ਾਲੀ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਵਿਦਿਆ ਸਿਖਾਓ।” ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਉਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਧਨ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ, ਸੌ ਗੁਣਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਜਾ, ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਕੋਲ।” ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਉਹ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਕੋਲ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾ,” ਅਤੇ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਸਿੱਧੇ ਮਨ ਨਾਲ ਜਾ, ਸੁਖ ਜਾਂ ਆਰਾਮ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਯਜਨਾ ਵਿਚ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਣਾ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਧਰਮੀਕ ਰਿਸ਼ੀ ਮਿਥਿਲਾ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਪਹਾੜਾਂ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਨਕ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਉਥੇ ਭੁੱਖ-ਤਿਸ਼ਨਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੇ। ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਇੱਕ ਦਵਾਰਪਾਲ ਉਥੇ ਖੜਾ ਸੀ। ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ। ਮਹਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸਭਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਮੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਚਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ, ਉਹ ਉਥੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਵਜੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਤਪਤ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪੰਜਾਹ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਤਕਾਰ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਉਥੇ, ਉਹਤੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਖੇਡਦੀਆਂ, ਹੱਸਦੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੁਕ (ਤੋਤਾ) ਵਲ ਗੀਤ ਗਾਂਦੀਆਂ ਸਨ।