ਉਹ ਮਹਾਨ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕੇਵਲ ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀਆਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਆਦਿਤਿਆਂ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ। ਉਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲ-ਪੁਸ਼ਪ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਦੈਵੀ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਕਮਲ ਦਾ ਰੰਗ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਫਿੱਕਾ ਪੈਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਕਦੇ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਦੀ ਜਟਾਵਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ ਧਾਰੀ, ਮੰਗਲਮਈ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ—"ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਐਨਾ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ।" ਉਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਯਸ਼ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਅਰਣੀ ਲੱਕੜ ਲੈ ਕੇ, ਅੱਗ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਮਥਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਅਪਸਰਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਨੇ ਤੋਤੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਲਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਾਮਦੇਵ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਆਪਣਾ ਮਨ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰੱਖ ਸਕੇ। ਉਹਨੇ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਮਨ ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਅਰਣੀ ਨੂੰ ਮਥ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਸ਼ੁਕਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਆਹੁਤੀ ਮਿਲਣ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਅਤਿ ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਅਤੁੱਲ ਰੂਪ-ਰੰਗ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆ ਕੇ ਆਪਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕਿਆ। ਗੰਧਰਵ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਮੰਡਲੀ ਨੱਚ ਰਹੀ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਗੰਧਰਵ, ਤੁੰਬੁਰੂ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਲੋਕਪਾਲ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਹਵਾ ਨੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਦੈਵੀ ਫੁੱਲ ਵਰਸਾਏ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਸਮੇਤ, ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੰਸ, ਕਮਲ ਅਤੇ ਬਗਲੇ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦੈਵੀ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਜਨਮੇ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਵੇਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਹੱਸ ਅਤੇ ਸਮੂਹ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦ, ਵੇਦਾਂਗ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਅਧਿਆਪਕ ਚੁਣਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸਮੂਹ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ। ਗੁਰੂ ਦੱਖਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਦਿਆ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਪਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲੱਗਿਆ। ਉਹ ਸਦਾ ਮੋਖ ਦੀ ਹੀ ਸੋਚ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਭਾਗਵਤ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਗਿਆਨ ਸਿਖਾਓ।" ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਸ਼ੁਕ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਉਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।