ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਯਾਤਰਾ ਜਾਂ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਲਈ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗ ਦੇ ਅਲਾਵਾ, ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜੇ, ਸਿੰਘਾਸਨ, ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਗੰਨੇ, ਫਲ, ਮਿੱਟੀ, ਸ਼ਹਦ, ਘਿਉਂ, ਦਹੀਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਝਰਨਿਆਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਭਚਰਿਤ੍ਰ ਔਰਤਾਂ, ਮੰਗਲ ਘਟ, ਰਤਨ, ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਜਾਂ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਿਲ ਜਾਣ, ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਜਾਂ ਮੰਗਲ ਗੀਤ ਵੱਜਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਕੰਮ ਬੱਚਿਆਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਬਿਮਾਰਾਂ ਜਾਂ ਨੱਕ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਫਲ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਹੱਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਕਤਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਘਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਮਧਿਆਨ ਸਮੇਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸੌਮਯ ਜਾਂ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗੁਰੁ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਗ੍ਰਹਿ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਦਾਖਲੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਦਿਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਤ। ਜਦੋਂ ਲਗਨ ਅਡਿੱਠਾ ਹੋਵੇ, ਅੱਠਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠਾ ਰਾਸ਼ੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਵੇ, ਚੰਦਰਮਾ ਦੂਜੇ ਅੰਕ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਕਿ ਅੱਠਵੇ ਜਾਂ ਛੇਵੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਤਾਂ ਜੇਕਰ ਲਗਨ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਿਆਣਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਮਧੁਮੱਖੀ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੋ। ਜੇਕਰ ਲਗਨ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਚੰਦ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਵਧੇਰੇ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਚੰਦਰਮਾ ਮੰਗਲ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਗੁਣ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਸ਼ਨੀ ਤ੍ਰਿਕੋਣ ਜਾਂ ਸੱਤਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਸੂਰਜ ਇਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਚਾਹਤਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਕਰ ਮੀਂਹ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇਕਰ ਉਲਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗ੍ਰਹਿ ਉਲਟ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਆਰਦਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਦੇ ਸਮੇਂ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਘੱਟ ਮੀਂਹ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਫਸਲਾਂ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਪਰ ਜੇਕਰ ਮੀਂਹ ਨਾ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਉਤਪਾਦਨ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਚੰਦਰਮਾ ਜਾਂ ਸ਼ੁਕਰ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਰਦਰਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮ੍ਰਿਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਤੱਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਮੰਗਲ ਸਿੰਘ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ; ਨਾ ਵੰਡਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕਰਕ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਬੀ ਫਸਲ ਲਈ ਅਹਿਰਬੁਧਨਯਾ ਅਤੇ ਪਿੱਛਲੇ ਵਾਲ਼ੀ ਫਸਲ ਲਈ ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗੁਰੁ ਸੱਤਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਉਲਟ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੋਂ ਸੱਤਵੇਂ ਰਾਸ਼ੀ ਤੱਕ, ਪਿੱਛਲੇ ਗ੍ਰਹਿ ਘਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਘਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਝੁਕਦਾ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਬਿੱਲੀਆਂ ਲੋਹੇ ਵਾਲੀਆਂ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੁਰਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਚਿਟੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜੁਗਨੂ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਡੁੱਬਦੇ ਵੇਲੇ, ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਚੰਦਰਮਾ ਦਾ ਰੰਗ ਬਦਲਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਗੇ—ਇਹ ਸਭ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠੇ ਕੱਛੂਏ ਦੇ ਨੌਂ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਛੇ ਕੰਬਦੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਧਰਤੀਆਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਭੀ ਖੇਤਰ ਹਨ। ਇਲਾਕੇ ਜਿਵੇਂ ਸਤ੍ਰੀ, ਕਲਿੰਗ, ਕਿਰਾਤ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਨ। ਗੌੜ, ਕੈੰਗਕਣ, ਸ਼ਾਲਵ, ਆਂਧ੍ਰ, ਪੌੜ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਹਨ। ਪੁਲਿੰਦ, ਚੀਨ, ਯਵਨ, ਗੁਰਜਰ ਵੀ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਹਨ। ਖ਼ਸਾ, ਅੰਗ, ਵੰਗ, ਬਾਹਲਿਕ ਅਤੇ ਕਾਮਬੋਜ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੱਥਾਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੌਂ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜਾ ਕੰਮ ਮੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵਿਕਾਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਸੁਭ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗਿਆਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ, ਗ੍ਰਹਿ-ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੀ ਚਾਲ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕਰਮ—all ਕੁਝ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸੁਖ-ਦੁੱਖ, ਉਤਪਾਦਨ, ਅਤੇ ਵਾਧੇ-ਘਾਟੇ ਦਾ ਨਿਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।