ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੇ ਮਰਯਾਦਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਜਾਂ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਸਮੇਂ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਕੋਈ ਅਜਾਣ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੇ ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ ਦਿਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਟਿਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਸਾਵਧਾਨੀ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੌਸਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਬਿਜਲੀ ਚਮਕੇ, ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮੀਂਹ ਪਵੇ, ਉਹ ਚੌਕਸ ਰਹੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਕਾਂ, ਉਲੂ, ਕਬੂਤਰ ਜਾਂ ਬਗਲੇ ਦੀ ਅਚਾਨਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੇਕਰ ਉਹ ਕਿਸੇ ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ, ਭਰਦਵਾਜ ਗੋਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜਾਂ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਦੰਦ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕਿਸੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਰਗਾ ਦਿਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਅਜੇਹੇ ਹੀ, ਜੇ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਜਾਂਦੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਬਾਂਦਰ ਜਾਂ ਰੀਝ ਵੇਖੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਮਨਹੂਸ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਇਹ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਅੰਦਰੋਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਵਿਘਨ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਮੁਰਦੇ ਨੂੰ ਰੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਮੁਰਦਾ ਉਠਾ ਕੇ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇਕਰ ਮੋਹਲਤੀਆਂ, ਹੱਡੀਆਂ, ਚਮੜੇ, ਕੋਇਲੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਭਾਰੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੋ, ਜਾਂ ਬਾਂਝ ਔਰਤਾਂ, ਬਾਂਦਰ, ਗੇਰੂਏ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਖੁੱਲੇ ਵਾਲ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਭੁੱਖੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਅਚੰਗਾ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਤਪਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗ, ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜੇ, ਆਸਨ, ਸ਼ਹਿਰੀ ਔਰਤਾਂ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਗੰਨਾ, ਫਲ, ਮਿੱਟੀ, ਸ਼ਹਦ, ਘੀ, ਦਹੀਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਹਿੰਦੇ ਧਾਰਾਂ, ਨੇਕ ਔਰਤਾਂ, ਮੰਗਲਕਲਸ਼, ਰਤਨ, ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਜਾਂ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਜਾਂ ਵੇਦ ਦੀ ਧੁਨ ਜਾਂ ਮੰਗਲ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਯਾਦ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਬੱਚਿਆਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਬਿਮਾਰਾਂ ਜਾਂ ਨੱਕ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲਦਾਇਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਵੋ, ਤਾਂ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਃਸ਼ਸਤ੍ਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਯਾਤਰਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਘਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਿਨ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸੌਮਯ ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਉਚਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਗ੍ਰਹਿ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦਿਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਅਜੇਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਨਾਲ ਭਾਗਾਂ ਖੁਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਲਗਨ ਸਥਿਰ ਹੋਵੇ, ਸਥਿਰ ਰਾਸ਼ੀ ਅੱਠਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਵੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੂਜੇ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਲਗਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਅੱਠਵੇ ਜਾਂ ਛੇਵੇਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਜੇ ਲਗਨ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਦੁੱਖ ਤੇ ਗਰੀਬੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸਿਆਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਮਧੁਮੱਖੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਣ। ਜੇਕਰ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਮੰਗਲ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗੁਣ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਸ਼ਨੀ ਤ੍ਰਿਕੋਣ ਜਾਂ ਸੱਤਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਚਾਹਤਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਕਰ ਮੀਂਹ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਉਲਟ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਜਦੋਂ ਗ੍ਰਹਿ ਉਲਟ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਆਰਦਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਗਣ ਸਮੇਂ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਘੱਟ ਮੀਂਹ ਪਏ, ਤਾਂ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਬੇਮੁੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੇਕਰ ਮੀਂਹ ਨਾ ਪਏ, ਤਾਂ ਉਤਪਾਦਨ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸ਼ੁਕਰ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਰਦਰਾ ਤੋਂ ਮ੍ਰਿਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਤੱਕ ਹਰ ਦਿਨ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਮੰਗਲ ਸਿੰਘ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵਿਭਾਜਿਤ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕਰਕ ਵਿੱਚ ਅਵਿਭਾਜਿਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਅਹਿਰਬੁਧਨਿਆ ਪੂਰਬੀ ਫਸਲ ਲਈ ਅਤੇ ਰੇਵਤੀ ਪਿੱਛਲੇ ਵਾਟਾਂ ਲਈ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਸੱਤਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਵਕਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੋਂ ਸੱਤਵੇਂ ਰਾਸ਼ੀ ਤੱਕ ਪਿਛਲੇ ਗ੍ਰਹਿ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਘਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਝੁਕਦਾ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੰਕੇਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।