ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਧਿਆਨ ਧਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਸਾਇਆ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਾਥੀ ਏਰਾਵਤ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਪਾਸ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਚੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸੱਤ ਹੱਥਾਂ, ਸੱਤ ਜੀਭਾਂ ਅਤੇ ਛੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਦਮੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਯਮਰਾਜ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ—ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੰਡ ਧਾਰੀ, ਜੋ ਭੈਂਸ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਨਿਰ੍ਰਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਦੀ ਹੈ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਢਾਲ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ, ਜੋ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਹੈ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੱਪ ਦੀ ਫਾਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਕਰ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੰਡ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੀ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਅਤੇ ਘੜਾ ਫੜੇ ਹੋਏ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਸਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ, ਬਲਦ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਗੌਰੀ ਦੇ ਅਦਵਿੱਤੀਯ ਸਵਾਮੀ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਜੇਕਰ ਰਵਾਨਗੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਖੁਦ ਵੀ ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਧਿਆਨ ਕਰੇ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਰਵਾਨਗੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੱਕ ਲਗਭਗ ਦੋ ਸੌ ਦੰਡ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੈਅ ਕਰੇ। ਕੋਈ ਅਜਨਬੀ ਵਿਅਕਤੀ ਕਦੇ ਵੀ ਇੱਕ ਹੀ ਥਾਂ ਤੇ ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ ਦਿਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾ ਟਿਕੇ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚੌਕਸ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੌਸਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਬਿਜਲੀ ਚਮਕੇ, ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮੀਂਹ ਪਵੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੇ ਕਾਂਜ, ਉਲੂ, ਕਾਂ ਜਾਂ ਕਬੂਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆਉਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ। ਜੇਕਰ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਕੋਈ ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਵਾਲਾ, ਭਰਦਵਾਜ ਗੋਤ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਸੱਜਾ ਦੰਦ ਟੁੱਟਿਆ ਵਿਅਕਤੀ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਰਵਾਨਗੀ ਸਮੇਂ ਕਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਕੱਪੜੀ ਵਰਗਾ ਵਿਅਕਤੀ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾ ਰਹਿਣ, ਜਾਂ ਬਾਂਦਰ ਜਾਂ ਰੀਛ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਅਨਿਸ਼ਟ ਅਤੇ ਦੁੱਖਦਾਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਜੇਕਰ ਐਸਾ ਕੁਝ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਰੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਲਾਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਰੋਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਲਾਸ਼ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਮਿਲਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਚਰਬੀ, ਹੱਡੀ, ਚਮੜੇ, ਕੋਇਲੇ ਨਾਲ ਲਿਪਤੇ ਜਾਂ ਭਿਆਨਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਮਿਲਣ, ਜਾਂ ਬਾਂਝ ਔਰਤਾਂ, ਬਾਂਦਰ, ਗੇਰੂਆ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਭੁੱਖੇ ਵਿਅਕਤੀ ਮਿਲਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਅਨਿਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਹੋਈ, ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜੇ, ਆਸਨ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮਿਲਣ, ਜਾਂ ਖਾਣਾ, ਗੰਨਾ, ਫਲ, ਮਿੱਟੀ, ਸ਼ਹਦ, ਘਿਉ, ਦਹੀਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਦੀਆਂ ਮਿਲਣ, ਜਾਂ ਸੁਚੱਜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਮੰਗਲ ਘੜੇ, ਰਤਨ, ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਜਾਂ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਿਲਣ, ਜਾਂ ਵੇਦ ਦੀ ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਗੀਤ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਯਾਦ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਬੱਚਿਆਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਬਿਮਾਰਾਂ ਜਾਂ ਨੱਕ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਫਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਃਸ਼ਸਤ੍ਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਘਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਿਨ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਸੌਮਯ ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗੁਰੁ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਗ੍ਰਹਿ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਦਾਖਲਾ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਦਿਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਐਸੇ ਸਮੇਂ ਦਾਖਲਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਭਾਗਾਂ ਖੁਲਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਲਗਨ ਸਥਿਰ ਹੋਵੇ, ਅੱਠਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਰਾਸ਼ੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਵੇ, ਚੰਦਰਮਾ ਦੂਜੇ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਅੱਠਵੇ ਜਾਂ ਛੇਵੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦਾਖਲਾ ਸ਼ੁਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਦਾਖਲੇ ਦਾ ਲਗਨ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਗਰੀਬੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਿਆਣੇ ਲੋਕ ਦਾਖਲੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਮਧੁਮੱਖੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਣ। ਜੇਕਰ ਲਗਨ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਚੰਦਰਮਾ ਮੰਗਲ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸ਼ਨੀ ਤ੍ਰਿਕੋਣ ਜਾਂ ਸੱਤਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸੂਰਜ ਦੋ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਛਿਤ ਵਸਤੂਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਕਰ ਮੀਂਹ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਉਲਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੰਕੇਤ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਯਾਤਰਾ ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲੇ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਅਤੇ ਸਫਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।