ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਵਾਸ্তু-ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬੀ ਕੋਨੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਚਾਰ ਦੇਵਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ, ਨਿਯਮਿਤ ਦੂਰੀ ’ਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਤ੍ਰ, ਰਾਜਯਕ੍ਸ਼ਮਾ, ਅਤੇ ਪૃਥਵੀਧਰ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪਾਣੀ, ਵੱਛਾ, ਮੇਘ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ, ਵੀਹ ਦੇਵਤੇ ਬਾਹਰੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਐਸੇ ਹਨ ਜੋ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਵਾਸ্তু-ਮੰਤਰ ਦੇ ਜਾਨਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕੂਸਾ ਘਾਹ, ਦਹੀਂ, ਚਾਵਲ ਆਦਿ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਉਪਚਾਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਆਹਵਾਨ ਤੋਂ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਰਮਕਾਂਡੀ ਵਿਅਕਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਸਤੁ-ਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਬੇਟਲ ਪੱਤਾ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੇ ਕਿ, “ਮੇਰਾ ਘਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਆਦਿ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹੇ।” ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਯੋਗ੍ਯਤਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਸਭ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਿਹਤ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਰੋਗ, ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਆਫ਼ਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਰੀਤਿ-ਰਿਵਾਜ ਨਾ ਮੰਨ ਕੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਵਿਧੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਸਮਝਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਫਲ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤਾਂ, ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਆਦਿ ਤੋਂ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਰੀਬੀ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਯਾਤਰਾ ਸੱਤਵੀਂ, ਪੰਜਵੀਂ ਜਾਂ ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਯੁਤੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਪੱਛਮ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸਾਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਸ਼ੂਲ, ਮਿੱਤਰ ਸੂਰਜ, ਪੂਜਿਤ ਘੋੜਾ ਆਦਿ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਲਾਠੀ ਜਾਂ ਅੱਗ ਜਾਂ ਹਵਾ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਮੇਖ ਰਾਸ਼ੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਵਿਚਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਲਗਨ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਯਾਤਰੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੰਗਲ ਲਗਨ ਤੋਂ ਦਸਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਯਾਤਰੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਲਗਨ ਅਤੇ ਦਸਵੇਂ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸ਼ਨੀ ਲਗਨ ਤੋਂ ਸੱਤਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੱਛਮ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਬੁੱਧ ਚੌਥੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜੀਵਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰੇ। ਜੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਕੁਫਲਦਾਇਕ ਗ੍ਰਹਿ ਲਗਨ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਨਾਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੇਲੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੌਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗ੍ਰਹਿ ਵੀ ਵਿਰੋਧੀ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਪਰ ਪੰਜ ਜਥਿਆਂ ਲਈ ਵਿਰੋਧੀ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਵਿਰੋਧੀ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਯਾਤਰੀ ਲਈ ਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਾਸ਼ੀ ਜਾਂ ਉੱਚਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਯਾਤਰੀ ਆਪਣੇ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਦਾ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਨਮ ਰਾਸ਼ੀ ਤੋਂ ਅੱਠਵੀਂ ਰਾਸ਼ੀ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦੋਸ਼ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਟੱਲ ਲਗਨ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲਣ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਸੌਣ ਜਾਂ ਲੁਕਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਜੇ ਯਾਤਰੀ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਜਾਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਸ਼ੁਭ ਜਥਾ ਜਾਂ ਲਗਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਯਾਤਰੀ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਯਾਤਰੀ ਲਈ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਸਤੁ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਦੀਆਂ ਇਹ ਪਾਵਨ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਨਿਯਮ, ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸੁਖੀ, ਨਿਰੋਗ ਅਤੇ ਸੰਪੰਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।