ਇਸ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗਿਆਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਜਾਂ ਨਵੀਂ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵেশ ਕਰਨ ਸਮੇਂ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਅਤੇ ਰੀਤੀਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਵੈਦੇਹ ਆਦਿ ਦੇ ਮਾਪਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅਪਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰਣਾਂ ਲਈ ਵੱਖਰੇ ਮਾਪ ਹਨ—ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਅਵੰਤੀ ਮਾਪ, ਅਤੇ ਖਸ਼ਤਰੀਆਂ ਲਈ ਗਾਂਧਾਰ ਮਾਪ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਘਰ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵਰਨਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਛਿੜਕਣਾ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਇਹੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਥਾਂ, ਮੰਡਪਾਂ, ਧਵਜ-ਸਤੰਭਾਂ ਜਾਂ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਥਾਂ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਜਦੋਂ ਨਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵেশ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਸਥਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਘਰ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇਕਿਆਸੀ (੮੧) ਚੌਕ-ਘੱਟ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬੱਤੀ (੩੨) ਚੌਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਾਂ (੧੧) ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬੱਤੀ ਦੇਵਤੇ ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬੀ ਕੋਨੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਮ੍ਰਿਗ, ਆਕਾਸ਼, ਵਾਯੂ, ਪੂਸ਼ਾ ਅਤੇ ਨੈਰ੍ਰਿਤਿ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਮ੍ਰਿਗ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੌਵਾਰੀ ਅਤੇ ਕਾਹਵਯਾ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬੀ ਕੋਨੇ ਕੋਲ ਚਾਰ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਿਅਪਕ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਤ੍ਰ, ਰਾਜਯਕਸ਼ਮਾ, ਪ੍ਰਥਵੀਧਾਰਾ, ਜਲ, ਵਛਾ, ਮੇਘ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਵੀ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀਹ (੨੦) ਦੇਵਤੇ ਬਾਹਰੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਚਾਰ ਤ੍ਰਿਪਦ (ਤੀਨ ਪੈਰ ਵਾਲੇ) ਦੇਵਤੇ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ। ਵਾਸ্তু-ਮੰਤਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵਾਸਤੂ ਵਿਦਿਆ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ, ਦਹੀਂ, ਚਾਵਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਉਪਚਾਰ—ਆਮੰਤ੍ਰਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ—ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਕਰਤਾ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਾਨ ਚੜ੍ਹਾਏ ਅਤੇ ਵਾਸਤੁ-ਪੁਰੁਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੇ ਕਿ, "ਮੇਰਾ ਘਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਖ-ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹੇ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਰੋਗਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵਿਪਤਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਵਿਧੀ ਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵেশ ਕਰਨਾ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਗਿਆਨ, ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਫਲ ਸਚੁਮੁੱਚ ਸ਼ੁਭ-ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤਾਂ, ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਆਦਿ ਤੋਂ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਰਿਦ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸੱਤਵੇਂ, ਪੰਜਵੇਂ ਜਾਂ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੋਰ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਸੰਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੱਛਮ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਯਾਤਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਸਾਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ, ਸ਼ੂਲ, ਮਿਤ੍ਰ ਸੂਰਜ, ਪੂਜਿਤ ਘੋੜਾ ਆਦਿ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਿਘਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰੇ, ਪਰ ਸਟੰਭ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਜਾਂ ਹਵਾ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀਆਂ ਨੂੰ, ਮੀਨ ਰਾਸ਼ੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸੂਰਜ ਲਗਨ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਯਾਤਰੀ ਦਾ ਮੱਥਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੰਗਲ ਲਗਨ ਤੋਂ ਦਸਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਯਾਤਰੀ ਦਾ ਮੱਥਾ ਲਗਨ ਅਤੇ ਦਸਵੇਂ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸ਼ਨੀ ਲਗਨ ਤੋਂ ਸੱਤਵੇਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੱਥਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਬੁੱਧ ਚੌਥੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੱਥਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੱਥੇ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰੇ। ਜੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਦੁਸ਼ਟ ਗ੍ਰਹ ਲਗਨ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਦੇ ਲਈ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਸਕੀਦੀ ਜਾਂ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੌਤ ਦਾ ਭੈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਗ੍ਰਹ (ਗ੍ਰਹਾਂ) ਦੁਆਰਾ ਜੋ ਦੋਸ਼ ਵੈਰੀ-ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਕਰਕੇ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਟਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ।