ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖੇਤਰੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਚੌਕੌਣ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਚਾਰੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਪ-ਤੋਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਕਰਮਵਾਰ ਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਭਾਵ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚੋਰੀ, ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਡਰ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਕਮੀ ਦਾ ਅੰਤਹੀਣ ਡਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ, ਭਾਰੀ ਦੁੱਖ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਠੰਡੀ ਗਾਂ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਧਨ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਡਰ ਤੇ ਰੋਗ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਘਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਪੱਛਮ ਜਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੱਖਣਾ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਘਰ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਵਿਚਕਾਰ, ਨੌਵੇਂ ਸਥਾਨ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਸਥਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਘਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਭੂਤਾਂ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਦੁੱਖ, ਪੀੜਾ ਤੇ ਡਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਪਲਾਟ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਉਪ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਪਲਾਟ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਜੋੜਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਫਾਗਣ, ਵੈਸਾਖ, ਮਾਘ, ਸਾਵਣ, ਕਾਰਤਿਕ ਅਤੇ ਸੋਮਵਾਰ ਵਾਲੇ ਮਹੀਨੇ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਸਮੂਹ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਵੈਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਦਲ-ਬਦਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਨਾਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲਾ ਕਰਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਨ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੱਤਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਡਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਧਨ ਅਤੇ ਅਧਨ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਗਿਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਿਅਜੋੜ ਨੰਬਰ ਮੰਗਲ ਤੇ ਲਾਭ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਜੋੜ ਨੰਬਰ ਧਨ ਦੀ ਹਾਨੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੱਤਵੇਂ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿੱਚ ਮਾਲਕ ਲਈ ਸਦਾ ਆਪ-ਨਾਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਛੇਵਾਂ ਅਤੇ ਅੱਠਵਾਂ ਮੌਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਹਿੱਸੇ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਘਰ ਲਈ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹਨ। ਬਾਕੀ ਗ੍ਰਹਿ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪੂਰਬ ਤੋਂ, ਪਲਾਟ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸਿਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਲਟੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਪਲਾਟ ਦਾ ਮਾਲਕ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਘਰ ਵੀ ਉਸੇ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮਾਲਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ। ਘਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਹੱਥ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੇ, ਖਜ਼ਾਨਾ ਰੱਖਣ ਲਈ ਖੱਡਾ ਖੋਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਖੱਡੇ ਵਿੱਚ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ, ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਸੱਟਾ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੱਟੇ ਨੂੰ ਸੋਨੇ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਲਾਲ ਚੰਦਨ, ਪਲਾਸ਼, ਲਾਲ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਲਾਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਠ-ਭੁਜਾ ਹੋਵੇ, ਤੀਜਾ ਮਨੁ-ਆਕਾਰ, ਨਰਮ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋਵੇ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਛੇ-ਗੁਣਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੇ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਲਗਨ ਮੰਦ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅੱਠਵਾਂ ਘਰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਲਗਨ ਉੱਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਸੱਟਾ ਲਗਾਉਣਾ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਆਪਣੇ ਤ੍ਰਿਕੋਣ, ਕੋਣ ਜਾਂ ਤੀਜੇ, ਛੇਵੇਂ ਜਾਂ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਦ ਵੀ ਇਹ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਘਰ ਦੇ ਹਾਲ ਇੱਕ, ਦੋ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਸੱਤ ਹਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਘਰ ਦਸ-ਹਾਲਾ ਘਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ: ਧ੍ਰੁਵ, ਧਾਨਯ, ਜਯਾ, ਨੰਦਾ, ਖਰਾ, ਕਾਂਤਾ, ਮਨੋਹਰਮਾ, ਆਕ੍ਰੰਦ, ਵਿਪੁਲਾ, ਵਿਜਯਾ ਅਤੇ ਸੋਲਵਾਂ ਘਰ। ਭਾਰੀ ਜਾਂ ਹਲਕਾ ਹਿੱਸਾ ਅੱਗੇ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਚਾ ਹਿੱਸਾ ਉੱਤੇ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਹੌਲੀ ਚਾਲ ਨਾਲ ਵਰਾਂਡਾ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕਮਰਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਧੀ-ਵਿਧਾਨ ਨਾਲ, ਸੰਤੁਲਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਈ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਹੈ।