ਇਹ ਵਿਰਲੇ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਕਰਮ ਜਾਂ ਨਿਰਮਾਣ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਅਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਤਕ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਟ੍ਰਯੁੱਤਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਜਾਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਹੱਥ ਸਹੀ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਵੀ ਉੱਤਮ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੰਗਲ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਕਰਤਾ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਚੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਲਗਨ ਅਤੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭਤਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਕਰਤਾ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਠੇ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਚੁਣਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਪੰਜਵੇਂ ਅਤੇ ਅਠਵੇਂ ਸ਼ੁਭ ਲਗਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਮੇਂ, ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਹੋਰ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕਰਤਾ ਲਈ ਮੌਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ, ਜਿੱਥੇ ਕ੍ਰੂਰ ਗ੍ਰਹਿ ਰੋਗ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਮਿੱਠੇ ਗ੍ਰਹਿ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ, ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ ਰੋਗ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਸ਼ੁਭ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਸ਼ੁਭਤਾ ਅਤੇ ਭਾਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਲਾਭ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੋਵੇ, ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕਰਮ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਠੀਕ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਦੋਸ਼ ਕਰਤਾ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਮੰਤ੍ਰ ਠੀਕ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਦੋਸ਼ ਯਾਜਕ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਆਰੰਭ ਸਮੇਂ ਗੁਣ ਵੱਧ ਹੋਣ ਅਤੇ ਦੋਸ਼ ਘੱਟ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਚੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੰਦਰ, ਪਿੰਡ, ਘਰ ਆਦਿਕ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਹਦ, ਫੁੱਲ, ਖੱਟੀ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ, ਇਹ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਿੱਠਾ, ਤਿੱਖਾ, ਕੌੜਾ ਅਤੇ ਕਸੈਲਾ, ਇਹ ਚਾਰੇ ਸਵਾਦ ਵੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਗਲਤ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂ, ਤਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਵੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੱਧਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਘਾਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ; ਅਤੇ ਸਮਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੰਤੁਲਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸਵੇਰੇ ਪਾਣੀ ਵੇਖੀਏ, ਤਾਂ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਮਿੱਟੀ ਵੇਖੀਏ, ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ; ਜੇ ਨੁਕਸਾਨ ਵੇਖੀਏ, ਤਾਂ ਘਾਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਖਿੱਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਖੇਤ ਚਤੁਰਭੁਜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਛੇ ਭਾਗ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਪ ਲਏ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਸੋਚਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚੋਰੀ, ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਡਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੋਗ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਘਾਟ ਦਾ ਡਰ ਲਗਾਤਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵੱਡਾ ਭਾਗ, ਵੱਡਾ ਅਭਾਗ, ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਸੋਗ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਠੰਢੀ ਗਾਂ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਧਨ ਵਾਧਾ, ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਡਰ ਅਤੇ ਰੋਗ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਘਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਪੱਛਮ ਜਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਿਚਕਾਰ, ਨੌਵੇਂ ਸਥਾਨ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਘਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੁੱਖ, ਸੋਗ ਅਤੇ ਡਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਪਲਾਟ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਉਪ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪਲਾਟ ਦੇ ਮੁੱਖ ਜੋੜ ਪਛਾਣਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਫਾਲਗੁਣ, ਵੈਸਾਖ, ਮਾਘ, ਸਾਵਣ, ਕਾਰਤਿਕ ਅਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 'ਅ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਇਥੋਂ ਹੋਈ। ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਤੋਂ ਪੰਜਵੀਂ ਦਿਸ਼ਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ। ਜੇ ਅਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਵਿਚਕਾਰ ਕਰਜ਼ਾ ਹੈ, ਧਨ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਤਵੀਂ ਤੋਂ ਡਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਬਾਕੀ ਪ੍ਰਯੋਗੀ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਧਨ ਅਤੇ ਅਧਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਗਿਣੇ ਜਾਣ। ਵੇਖੋ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਅੰਜਣ ਅੰਕ ਵਿਕਟ ਹੋਣ, ਉਥੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਅਤੇ ਲਾਭ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਜਿੱਥੇ ਜੁੜੇ ਅੰਕ ਹੋਣ, ਉਥੇ ਧਨ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੱਤਵੇਂ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿੱਚ, ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਸਦਾ ਆਪ-ਵਿਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮ, ਸਮੇਂ, ਦਿਸ਼ਾ, ਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਭਤਾ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸੁਖ, ਸੰਤੁਲਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।