ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਦਾਇਤਾਂ ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਘਰ-ਗ੍ਰਿਹਸਥੀ, ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਬਾਰੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਦਿਆਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਔਰਤ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ—ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਯਮ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਬਲਕਿ ਉਹ ਕੁੜੀ ਲਈ ਸੀ ਜੋ ਇੱਕ ਮਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀ। ਦਿਨ ਦੌਰਾਨ ਜਨਮੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਮਾਂ ਦਾ। ਜੇਕਰ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧੀ ਮੂਲ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਸੁਰ ਨੂੰ ਅਵਸ਼੍ਯ ਹੀ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਜਨਮ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡਾ ਮੁੰਡਾ ਹੀ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਵੱਡੀ ਕੁੜੀ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਪਤਨੀ ਇੰਦ੍ਰ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੇਕਰ ਉਹ ਦੋ ਦਿਵਿ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਜੇਠ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨਵਾਂ ਵਿਆਹ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਸਾਤਵੇਂ ਦਿਨ ਤੇ ਧਨ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰਿਵਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਦਿਨ ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੋ ਆਕਾਸ਼ੀ ਨਕਸ਼ਤਰ—ਗਿਰਵਾਣ ਅਤੇ ਗਿਰਵਾਣ ਜਾਂ ਅਤ੍ਰੀ—ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦੇ ਉਜਲੇ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅਠ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਜਾਂ ਪੰਜਵੇਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਜਾਂ ਤ੍ਰਿਉਤਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਜਦੋਂ ਹੱਥ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਤੇ ਸੂਰਜ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ—ਇਹ ਸਭ ਸਮੇਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਨ। ਮੰਗਲ ਦੇ ਦਿਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਕਰਤਾ ਲਈ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਲਗਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਠਾਈ ਹੋਈ ਲਗਨ ਨਹੀਂ। ਪੰਜਵੇਂ ਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਸ਼ੁਭ ਲਗਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਭ ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ ਹਨ। ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਕਰਤਾ ਲਈ ਮੌਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਧਨ, ਅਨ ਤੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ, ਕਠੋਰ ਗ੍ਰਹਿ ਰੋਗ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਿਠੇ ਗ੍ਰਹਿ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਤਵੇਂ ਦਿਨ, ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ ਬਿਮਾਰੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਚੰਗੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਲਾਭ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੋਵੇ, ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਰਿਵਾਜ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਠੀਕ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾ ਦੋਸ਼ ਕਰਤਾ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੇਕਰ ਮੰਤ੍ਰਾ ਠੀਕ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਦੋਸ਼ ਪੁਜਾਰੀ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਗੁਣ ਵਧੇਰੇ ਹੋਣ ਤੇ ਦੋਸ਼ ਘੱਟ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਦਰ, ਪਿੰਡ, ਘਰ ਆਦਿ ਬਣਾਉਣ ਬਾਰੇ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਹਿ, ਫੁੱਲ, ਖੱਟਾ, ਮਾਸ ਤੇ ਸੁਗੰਧਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਕਰਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਿੱਠਾ, ਤਿੱਖਾ, ਕੜਵਾ ਤੇ ਕਸੈਲਾ ਸੁਆਦ ਵੀ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਦਿਸਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਹੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਵਾਧਾ, ਘਾਟ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ, ਤੇ ਬਰਾਬਰੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸੰਤੁਲਨ। ਜੇ ਸਵੇਰੇ ਪਾਣੀ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਮਿੱਟੀ ਵੇਖੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ; ਨੁਕਸਾਨ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਘਾਟ। ਦਿਸਾਵਾਂ ਨਿਰਧਾਰਨ ਲਈ, ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੋਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਖੇਤ ਚੌਕੋਣ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਛੇ ਭਾਗ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤੇ ਜਾਵਣ, ਚਾਰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਪ ਹੋਣ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਘੁੰਮਣ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਦਿਸਾ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਚੋਰੀ, ਵਧੇਰੇ ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਡਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਦੱਖਣੀ ਦਿਸਾ ਵਿੱਚ ਅੰਤਹੀਣ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਡਰ ਤੇ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਘਾਟ। ਪੱਛਮੀ ਦਿਸਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ, ਵੱਡੀ ਅਕਸਮਤ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਪੀੜਾ। ਠੰਢੀ ਗਾਂ ਦੀ ਦਿਸਾ ਵਿੱਚ ਧਨ ਦਾ ਵਾਧਾ, ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਡਰ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ। ਘਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ ਪੱਛਮ ਜਾਂ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ, ਨੌਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਸਥਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਘਰ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੁੱਖ, ਪੀੜਾ ਤੇ ਡਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮ ਤੇ ਵਿਦਿਆਵਾਨ ਦਿਸਾ-ਨਿਰਧਾਰਨ, ਸਮੇਂ, ਰਿਵਾਜ, ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਬਾਰੇ, ਸਪਸ਼ਟ, ਗਹਿਰੀ ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।