ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਸੁਗंध ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਨਿਰਪਾਪ ਜੀ, ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗੋ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਗ੍ਰਹ ਕੀਤਾ, "ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿਓ।" ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਦੁਆਰਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੋਤਾ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਹ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਧੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਤ ਅਵਸਥਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਏਗਾ।" ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਅਤੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਹਰੀ ਦੀ ਨਿਰਪਾਪ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਭਾਗੀਰਥ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਲਿਆ। ਭਾਗੀਰਥ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਗੰਗਾ ਲਿਆਉਣ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ। ਭਾਗੀਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਤ੍ਰਸਾਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਮੁੜ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੀ ਪੁੱਛ ਗੰਗਾ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਦੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ? ਗੰਗਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਅਠੱਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ, ਪਿਆਸਾ ਹੋ ਕੇ, ਰੇਵਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਤ ਉਥੇ ਗੁਜ਼ਾਰੀ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ। ਇੱਕ ਕਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮਿਰਗ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਤੀਰ ਕਾਨ ਤੱਕ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਦੌੜਿਆ। ਇਕ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਬਾਘ ਦੇਖੇ, ਜੋ ਮਿਲਣ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸਨ। ਤੀਰ-ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਤੀਰ ਲਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ। ਅਚਾਨਕ, ਇੱਕ ਬਾਘਣ, ਜੋ ਛੱਤੀ ਯੋਜਨ ਲੰਬੀ ਸੀ, ਉੱਠ ਕੇ ਭੱਜੀ। ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਬਾਘ-ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦਾ ਵੈਰੀ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾ ਸੁਦਾਸਜਾ, ਉਸ ਰਾਖਸ਼ਸ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਕੇ, ਚਿੰਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਬਦਲਾ ਮੰਗਿਆ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਮਾਸ ਖਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਰਾਜਾ, ਹਰੀ ਲਈ ਭੋਗ-ਪਾਤਰ ਹਥੀਂ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦ ਗੁਰੂ ਆਏ, ਉਸ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਹ ਭੋਗ-ਪਾਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੇ, "ਇਹ ਕਿਵੇਂ?" ਅਫ਼ਸੋਸ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੋਟਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅਯੋਗ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਹੈ।