ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਆਚਾਰਿਆਂ ਨੇ ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਉਤਪਤੀ, ਰੰਗ, ਰੁੱਤਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬੜੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਵਰਨਨ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕੁਝ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਜੇਕਰ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ 'ਚ ਉਤਮ, ਮੱਧਮ ਜਾਂ ਵੰਡੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਕਤਾ ਵਿਆਹ ਲਈ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਨੌਂ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਬਹੁਤ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਚਿੰਨ੍ਹ—ਪੂਰਵ, ਉੱਤਰ, ਧਾਤ੍ਰ, ਯਾਮ, ਈਸ਼ਾ ਅਤੇ ਤਾਰਕਾ—ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹਨ। ਹਰੀ, ਆਦਿਤਯ, ਅਰਕ, ਵਾਇੂ, ਅੰਤਯ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਸ਼ਵੀ, ਜੈਸ਼ਠ, ਇੰਦੂ ਅਤੇ ਤਾਰਕਾ ਵੀ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਸੁ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਜੜ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਆਸਥਿਤ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਮੱਧਮ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੇਵਤਾ, ਮਾਨਵ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਮੌਤ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਬਾਰਵੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਿਚਕਾਰ ਪਿਆਰ ਬਹੁਤ ਉਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ, ਬਾਰਵੀਂ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਕੋਣ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਛੇਵੇਂ ਜਾਂ ਅਠਵੇਂ ਘਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਵਿਆਹ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੂਹਾ, ਗਾਂ, ਭੈਸ, ਬਾਘ, ਕਾਲੀ, ਦੋ ਬਾਘ ਅਤੇ ਦੋ ਹਿਰਨ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਿੰਘ, ਗਾਂ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਨक्षਤਰ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਗਾਂ, ਬਾਘ, ਚੂਹਾ, ਬਿੱਲੀ, ਭੈਸ ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੀ ਦਰਸਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਪੁਰਸ਼ ਚਿੰਨ੍ਹ ਇਸਤ੍ਰੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਸਾਥੀ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਇਹ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰ ਗ੍ਰਹਿ ਤਿੰਨ, ਚਾਰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਜੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਦਿਵਿ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਾਦੀਆਂ ਅਰਸ਼ਾ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਹਨ। ਗੰਧਰਵ, ਅਸੁਰ, ਪੈਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਵਿਆਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੰਧਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਭਿਜਿਤ ਨਕਸ਼ਤਰ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਨਾਕੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਐਸੇ ਵਿਆਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਵ੍ਰਤ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਪਰ ਇੱਕ ਮਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਕੁੜੀ ਲਈ ਇਹ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦਿਨ ਸਮੇਂ ਜਨਮੇ, ਪਿਤਾ ਦਾ ਸਤਕਾਰ; ਰਾਤ ਸਮੇਂ ਜਨਮੇ, ਮਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧੀ ਮੂਲ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿਤਾ-ਸਸੁਰ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਜਨਮੇ ਵਿਚ, ਵੱਡਾ ਮੁੰਡਾ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਵੱਡੀ ਕੁੜੀ ਨਹੀਂ। ਇੰਦ੍ਰ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਜਨਮੀ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਦੋ ਦਿਵਿ ਤਾਰਿਆਂ 'ਚ ਜਨਮੀ ਭਾਬੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਤਵੇਂ ਦਿਨ, ਕੁੜੀ ਦੇ ਘਰ ਆਉਣ ਅਤੇ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰੀਤ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਦਿਨ ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੋ ਆਕਾਸ਼ੀ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਗਿਰਵਾਣਾ ਜਾਂ ਅਤ੍ਰਿ, ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਚੰਦ੍ਰ ਪੱਖ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਅਤੇ ਘਟਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅੱਠ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ। ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਅਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਲੜੀਵਾਰ ਹਨ। ਤ੍ਰਯੁੱਤਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਹੱਥ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ। ਮੰਗਲ ਦੇ ਦਿਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਕਰਤਾ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ। ਸ਼ੁਭ ਲਗਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਕਰਤਾ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਤਪੰਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਪੰਜਵੇਂ ਅਤੇ ਅਠਵੇਂ ਸ਼ੁਭ ਲਗਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਵਿਤਰਤਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ। ਹੋਰ ਸਮਿਆਂ 'ਚ ਕਰਤਾ ਨੂੰ ਮੌਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ, ਕਠੋਰ ਗ੍ਰਹਿ ਬਿਮਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮ੍ਰਦੁ ਗ੍ਰਹਿ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ, ਪਾਪ ਗ੍ਰਹਿ ਰੋਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਸ਼ੁਭ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ, ਪਾਪ ਗ੍ਰਹਿ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਸ਼ੁਭਤਾ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ, ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੰਤਾਨ, ਧਨ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।