ਇੱਕ ਵਾਰ, ਧਰਮਗਿਆਨ ਦੇ ਮਹਾਨ ਗ੍ਰੰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਕਾਰਤਿਕ ਅਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਮੱਧ ਮਹੀਨੇ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਮਾਂ ਵਿਆਹ, ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਨਾ ਜਾਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੀ ਰਸਮਾਂ ਲਈ ਢੁੱਕਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜਦੋਂ ਅਚਾਰਯਾ ਸਿੰਘ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸਿੰਘ ਲਗਨ ਚੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਦੋਂ ਵੀ ਇਹ ਰਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ। ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਿਨ ਹਨ ਜੋ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ: ਪੰਜ ਦਿਨ ਬੁਧ ਦੇ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਪੱਖ ਸ਼ੁਕਰ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੇ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧੀ ਦੀ ਹੱਥ ਫੜਨ ਦੀ ਰਸਮ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਰਸਮ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੋ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਚੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਨਹੀਂ। ਕੁਝ ਦਿਨ ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਚੰਦਰਮਾ ਘਟ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਸਾਂਝ ਵੇਲੇ, ਤੇ ਸੱਤ ਦਿਨ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵ੍ਯਤੀਪਾਤ, ਵੈਧ੍ਰਿਤੀ, ਪੂਰਾ ਪਰੀਘ ਅਤੇ ਅੱਧਾ ਪਰੀਘ—ਜੇ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗ੍ਰਹਿ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਪੂਜਾ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧਣ ਅਨੁਸਾਰ, ਚੰਦਰ ਦਿਨ ਇੱਕ ਗੁਣ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਵਾਰ ਦੋ ਗੁਣ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਤਿੰਨ ਗੁਣ, ਮੂਨ ਦੀ ਹੋਰਾ ਹੋਰ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਲਗਨ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਨਵਾਂਸ਼ ਤੇ ਦੁਵਾਦਸ਼ਾਂਸ਼ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਵਿਆਹ ਲਈ ਲਗਨ ਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਉੱਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਜਾਂ ਯੁਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਾਹੁੰਦੇ ਲਗਨ ਤੇ ਚਾਰ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇ ਕਾਰਕ, ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੱਕੀ ਦੋਸ਼ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਆਪਣਾ ਨਾਂ, ਰੂਪ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਦੋਸ਼ ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ (ਪੰਚਾਂਗ) ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਦੋਸ਼ ਛੇ ਅਪਵਾਦੀ ਗ੍ਰਹਿ, ਵੈਣਸ ਛੇਵੀਂ ਤੇ ਮੰਗਲ ਅੱਠਵੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ। ਜੇ ਲਗਨ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਅੱਠਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਵੀ ਦੋਸ਼ ਹਨ। ਚੰਦ੍ਰ ਗ੍ਰਹਣ, ਅਪਸ਼ਕੁਨ, ਕਠੋਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ ਨਾਲ ਯੁਤੀ ਹੋਣ ਵੀ ਦੋਸ਼ ਹਨ। ਤਿਥੀ, ਵਾਰ, ਨਕਸ਼ਤਰ, ਜੋਗ ਤੇ ਕਰਣ ਦੀ ਯੁਗਲਤਾ ਵੀ ਦੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਲਗਨ ਨਿਰਫਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਲਗਨ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਜਾਂ ਯੁਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਿਆਹੀ ਪੁਰਖ ਦਾ ਮੌਤ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਸੱਤਵੇਂ ਘਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭਾਗ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਹੋਵੇ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਾਸ਼ੀ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇ ਬਾਅਦ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਤਿਆਗਣਯੋਗ ਹੈ। ਛੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੀ ਵੰਡ ਵਿਆਹ, ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਆਦਿ ਲਈ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਲਗਨ ਉੱਚ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਲਗਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਗਣਯੋਗ ਹੈ। ਜੇ ਲਗਨ ਤਿੰਨ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਿਆਗਣਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉੱਚ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਉਹ ਵੀ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗੰਡਾਂਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਮੌਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਨਮ, ਯਾਤਰਾ, ਵਿਆਹ, ਵਰਤ ਆਦਿ ਸਮੇਂ ਇਹ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਗੰਡਾਂਤ ਦਾ ਅਰਧ ਘਟਿਕਾ ਸਮਾਂ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਕ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਤੋਂ ਅਪਾਦ ਤੱਕ ਦੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਗੰਡਾਂਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ, ਚਾਹੇ ਵਕਰੀ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸਿੱਧੇ, ਲਗਨ ਉੱਤੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਲਗਨ ਕਰਤਰੀ ਜੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਲਗਨ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚੰਦਰਮਾ ਛੇਵੀਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੀਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਲਗਨ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਚੰਦ੍ਰ ਉੱਚ, ਨੀਚ, ਮਿਤ੍ਰ ਜਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਿ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੋਸ਼ ਉਸ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਗਰੀਬੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵਿਧਾਨ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਵਿਆਹ ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਕਿਹੜੇ ਦਿਨ, ਸਮੇਂ, ਤੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੋਗ ਸ਼ੁਭ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।