ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਵਿਆਹ ਦੇ ਜੋੜੇ ਉੱਤੇ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ। ਵਿਆਹ ਦੀ ਅੱਗ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਗਟਾਈ ਜਾਂਦੀ, ਤਾਂ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਘੁੰਘਟ ਪਾ ਕੇ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸਫੈਦ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਦੀਆਂ ਦੁਆਵਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਪਿਤਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਛੋਟੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੁੜੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣੀ ਹੋਈ, ਇਸ਼ਵਰੀ ਸੁਗੰਧ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇੰਨੀ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਵੇ ਕਿ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਫੈਲ ਜਾਵੇ ਤੇ ਅਨਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਵੇ। ਐਸੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਖੋਜ ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਆਹ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਵੱਡੀ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਕਾਰਤਿਕ ਅਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਆਹ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਜਾਂ ਦীক্ষਾ ਵਰਗੀਆਂ ਰਸਮਾਂ, ਜਦੋਂ ਅਧਿਆਪਕ ਸਿੰਘ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਲੀਓ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੋਵੇ, ਨਹੀਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ। ਪੰਜ ਦਿਨ ਬੁਧ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪੂਰਾ ਪਖਵਾਡਾ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ 'ਹੱਥ ਫੜਾਉਣੀ' ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧੀ ਲਈ ਕਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੀ ਚੁਣਿਆ ਜਾਵੇ, ਦੋਵੇਂ ਨਹੀਂ। ਕੁੱਲ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਸ਼ੁਭ ਹਨ, ਨਾ ਹੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਟਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੱਤ ਦਿਨ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵ੍ਯਤੀਪਾਤ, ਵੈਧ੍ਰਿਤੀ, ਪੂਰਾ ਤੇ ਅੱਧਾ ਪਰਿਘ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਔਰਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਗ੍ਰਹਿ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਪੂਜਾ ਵੱਡੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਵਧ ਰਹੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਿਥੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇੱਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਾਰ ਦੀ ਦੁੱਗਣੀ ਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੀ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ। ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਹੋਰਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਲਗਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਨਵਾਂਸ਼ ਅਤੇ ਦੁਵਾਦਸ਼ਾਂਸ਼ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵਿਆਹ ਲਈ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਸਭ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਾਹੁੰਦੀ ਲਗਨ ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਰ ਗੁਣ ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇੱਕੀ ਉਣੀ (21) ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਨਾਂ, ਰੂਪ ਤੇ ਫਲ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਪੰਚਾਂਗ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਦੋਸ਼ ਹੈ। ਛੇ ਅਸ਼ੁਭ ਪ੍ਰਭਾਵ, ਛੇਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕਰ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲ ਹੋਣ, ਇਹ ਤੀਜਾ ਦੋਸ਼ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਲਗਨ ਦੂਜੇ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜਹਿੜਾ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਦੋਸ਼ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੰਦ੍ਰ ਗ੍ਰਹਣ, ਮੰਦ ਸੂਚਕ ਸੰਕੇਤ, ਕ੍ਰੂਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਜਾਂ ਸੰਯੋਗ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਤਿਥੀ, ਵਾਰ, ਨਕਸ਼ਤਰ, ਯੋਗ ਤੇ ਕਰਣ ਦੀ ਜੋੜੀ ਵੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਪੰਚਾਂਗ ਦੇ ਕਿਸੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਲਗਨ ਨਿਰਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਲਗਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭਾਗ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਿ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਦੋਸ਼ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਸੱਤਵੇਂ ਭਾਗ ਤੇ ਉਸਦੇ ਬਾਗ ਤੇ ਵੀ ਐਸਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਰ ਦੀ ਮੌਤ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੜ੍ਹਨ ਅਤੇ ਡੁੱਬਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਛੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਜੋ ਵੰਡ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਆਹ, ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਲਗਨ ਉੱਚੀ ਹੋਵੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਲਗਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਚੋਣ ਬੜੀ ਸੁਝ-ਬੁਝ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭਤਾ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਣ।