ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਚੰਗੇ ਸੰਕੇਤ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ, ਵਿਅਕਤੀ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸਾਫ਼ ਰੱਖੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਨ, ਫਲ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸੰਬੰਧਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਲ ਜਾਵੇ। ਜੇਕਰ ਜੋੜੇ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਠ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਅਠ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਧੀ ਅਸ਼ਲੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋੜੇ ਦੀ ਸੰਬੰਧਤਾ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਦੇਖਿਆ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਿਆਹ ਲਈ ਕੁੜੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਵੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਕੁੜੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ, ਪੁੱਛਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਪੁਰਸ਼ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਜਾਂ ਅਸਟਮ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋੜਾ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਜੇਕਰ ਜੋੜਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਦੀ ਅੱਗ ਜਗਾਉਣ ਸਮੇਂ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਘੂੰਘਟ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਫ਼ੈਦ ਕਪੜੇ, ਗੀਤ, ਸੰਗੀਤ, ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਕੁੜੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਧੀ ਨੂੰ ਦੂਲੇ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ, ਹਾਰ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਹਾਰ ਨਾਲ ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇ, ਅਜਿਹੀ ਕੁੜੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਲੱਭੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਆਹ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੁਰਸ਼ ਦੇ ਜੋੜੇ ਵਾਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨੂੰ ਦੋਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਮਹੀਨੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਅਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼, ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਆਹ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਦীক্ষਾ ਦੀ ਰੀਤ, ਨਾ ਤਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਸਿੰਘ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਤੇ, ਨਾ ਹੀ ਸਿੰਘ ਰਾਸ਼ੀ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਣ ਤੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬੁਧ ਪੰਚ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਪੂਰੀ ਪੱਖ 'ਤੇ ਸ਼ਾਸਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਪਹਿਲਾਂ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧੀ ਲਈ ਹੱਥ ਫੜਨ ਦੀ ਰੀਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਵਿੱਚੋਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਨਹੀਂ। ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਹਨ, ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੇ ਘਟਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਸ਼ੁਭ ਹਨ; ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਸੱਤ ਦਿਨ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਵ੍ਯਤੀਪਾਤ, ਵੈਧ੍ਰਿਤੀ, ਪੂਰਾ ਪਰਿਘ ਅਤੇ ਅੱਧਾ ਪਰਿਘ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿੱਚ, ਕੁੜੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਨ ਦੀ ਰੀਤ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਵਧਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੋਟਾ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ ਦੀ ਤਿਥੀ ਇੱਕ ਮਾਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਵਾਰ ਦੋ ਮਾਪ ਦੀ, ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤਿੰਨ ਮਾਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੰਦ ਦੀ ਹੋਰਾ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਲਗਨ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਰ। ਫਿਰ, ਨਵਾਂਸ਼ਾ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਵਾਦਸ਼ਾਂਸ਼ਾ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਰ। ਵਿਆਹ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਚੰਗੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਇੱਛਿਤ ਲਗਨ, ਚਾਰ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇ ਕਾਰਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਕੀਹ ਅਸ਼ੁਭ ਦੋਸ਼ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਹਨ। ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ (ਪੰਜਾਂਗ) ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾ ਹੋਣੀ, ਪਹਿਲਾ ਦੋਸ਼ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।