ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਉਚਿਤ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਐਸਾ ਬੱਚਾ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਜੋ ਗਰੀਬੀ ਜਾਂ ਭਾਰੀ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ। ਵਿਆਹ ਜਾਂ ਜਨੇਊ ਆਦਿ ਮੁਹੂਰਤ ਚੁਣਦਿਆਂ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਲਗਨ 'ਚ ਜੇਕਰ ਪੰਜ ਦੋਸ਼ ਹੋਣ ਜਾਂ ਉਹ ਲਗਨ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਪਾਠ ਕਰਨ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਵਿਟੀ ਜਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਟੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦਿਨ ਇਹ ਰਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ। ਚੌਥੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅੱਠ ਸ਼ੁਭ ਤਿੱਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰੱਖੀ ਬੰਨਣ ਲਈ ਉਚਿਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਦੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਾ ਛੁਪਿਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਰਸਮਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਮੰਗਲਵਾਰ ਜਾਂ ਮੰਗਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਨਹੀਂ। ਅੱਠਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਲਗਨ ਛੇਵੀਂ, ਅੱਠਵੀਂ ਜਾਂ ਆਖਰੀ ਰਾਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਕਟਾਰ ਜਾਂ ਛੁਰੀ ਦੀ ਰੱਖੀ ਬੰਨਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਟਾਰ ਕਮਰ 'ਤੇ ਬੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਜੋ ਹਿੱਸੇ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਕਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਛੁਰੀ ਜਾਂ ਕਟਾਰ ਦੀ ਮਾਪ ਆਪਣੇ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਉਂਗਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ: ਦੌਲਤ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ, ਲਾਭ, ਮੋਹ, ਸਿਧੀ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ। ਸਿੰਘ ਤੇ ਹਾਥੀ ਵਿੱਚ ਮੱਧ ਭਾਗ, ਕੁੱਤੇ ਤੇ ਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਭਾਗ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਉੱਤਰਾਯਣ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਦਿਸ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਚਿਤ੍ਰਾ, ਉੱਤਰਾਯਾ ਆਦਿ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਹਰਿ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਿਧਾਤਾ ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਪਹਿਲੀ, ਚੌਦਵੀ ਅਤੇ ਅੱਠਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਚਾਰ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਘ੍ਰਿਹਸਥ ਆਸ਼੍ਰਮ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ, ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਵਿਆਹ ਲਈ ਚੁਣੀ ਜਾਵੇ। ਸ਼ੁਭ ਲਕਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਕੇ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਨ, ਫਲ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਲੈ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚੋ। ਕਿਸੇ ਜੋੜੇ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਗੱਲ ਅੱਠ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਹੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਅੱਠ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧੀ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਧੀ ਕੁਪਤਚਰਿਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋੜੇ ਦੀ ਸਾਂਝ ਉਸ ਮੁਹੂਰਤ ਤੋਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਚਾਰਯ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਸਹੀ ਮੁਹੂਰਤ ਹੋਵੇ, ਪੁੱਤਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਸਾਥ ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਪੁੱਤਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪੁਛਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਸ਼ੁਭ ਮੁਹੂਰਤ ਪੁਰੁਸ਼ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖੋ। ਜੇਕਰ ਅਪਮਾਰਕ ਗ੍ਰਹ ਜਾਂ ਅਠਵਾਂ ਘਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋੜ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਜੇ ਜੋੜੇ ਉੱਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਦੀ ਅੱਗ ਜਗਾਉਣ ਵੇਲੇ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਘੂੰਘਟ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਗੀਤ, ਸੰਗੀਤ, ਸ਼ੁਭ ਬੋਲ ਤੇ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ, ਪਿਤਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਧੀ ਦਾ ਹੱਥ ਦੂਲੇ ਨੂੰ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਛੋਟੀ, ਸੋਹਣੀ ਧੀ ਦੇਵੇ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕੁਆਰੀ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਐਸੀ ਕੁੜੀ ਪੂਜਾ ਮਗਰ ਲੱਭੋ। "ਮੈਨੂੰ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਭਾਗ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲੇ," ਇਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ। ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੇ ਜੋੜੇ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਖਾਣਾ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਦਿਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਭਤਾ-ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।