ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਜੋੜ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੇ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਲਗਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਪਾਪ ਵਾਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਲਗਨ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਪੱਸਵੀ ਵੇਦ ਗਿਆਨ, ਧਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਅਨਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਲਗਨ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਠੇ ਅਤੇ ਸੁਭਾਵਿਕ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਚਾਰ ਸੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਾਥੀ ਚੰਗੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਲਕਸ਼ਣ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਚੰਗੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਉੱਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਜੇਕਰ ਕਰਕ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਚੰਗੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਲਗਨ ਨੌਵੇਂ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤਪੱਸਵਿਆ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਛੇਵੇਂ, ਅੱਠਵੇਂ ਜਾਂ ਆਖਰੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਚੰਗੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਜੋ ਨਿਰਧਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਗੀ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਲਗਨ ਪੰਜ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਨੇਊ ਸੰਸਕਾਰ ਲਈ ਠੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਠ ਨਿਸ਼ੇਧ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਜਾਂ ਵਿਟੀ ਜਾਂ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਹੋਣ 'ਤੇ ਇਹ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਚੌਥ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅੱਠ ਚੰਗੀਆਂ ਤਿੱਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰੱਖੀ ਬੰਨਣ ਲਈ ਉਚਿਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਸਤ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਤਿੱਥੀਆਂ 'ਤੇ, ਮੰਗਲ ਗ੍ਰਹ ਦੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਰੱਖੀ ਬੰਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅੱਠਵੀਂ ਤਿੱਥਿ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਲਗਨ ਛੇਵੇਂ, ਅੱਠਵੇਂ ਜਾਂ ਆਖਰੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਕਟਾਰ ਬੰਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਠੀਕ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਕਟਾਰ ਕਮਰ ਤੇ ਬੰਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਟੁਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੇ ਝੰਡੇ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਕਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਤਲਵਾਰ ਜਾਂ ਛੋਟੀ ਛੁਰੀ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਨਾਪੀ ਜਾਵੇ। ਬਾਕੀ ਉਂਗਲਾਂ ਲਈ ਨਤੀਜੇ ਇਹ ਹਨ: ਧਨ ਦੀ ਹਾਨੀ, ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਪਿਆਰ, ਸਫਲਤਾ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ। ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਵਿੱਚ ਵਿਚਕਾਰ, ਕੁੱਤੇ ਅਤੇ ਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਪਾਸੇ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਉੱਤਰਾਯਣ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ, ਚਿਤ੍ਰਾ, ਉੱਤਰਾ ਆਦਿ ਦਿਨਾਂ ਤੇ, ਅਤੇ ਜਦ ਸੂਰਜ ਹਰੀ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਿਧਾਤਾ ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ, ਚੌਦਵੀਂ ਅਤੇ ਅੱਠਵੀਂ ਤਿੱਥਿ ਛੱਡ ਦਿਓ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਚੁਣਣੇ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਾਰੇ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਘਰਸਥ ਆਸ਼੍ਰਮ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਚੰਗੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਚੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ। ਚੰਗੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਰੱਖੋ। ਫਿਰ, ਹਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਨ, ਫਲ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਲੈ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧੋ। ਜੋੜੇ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਉਲੇਖ ਅੱਠ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਅੱਠ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧੀ ਮਰ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਇਸਤਰੀ ਕੁਲਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ 'ਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋੜੇ ਦੀ ਸਾਂਝ, ਗੁਰੂ ਵਲੋਂ ਵੇਖੇ ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੰਗਾ ਸਮਾਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪੁਛਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਵਧੂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਚੰਗਾ ਸਮਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਧੂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪੁਛਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਸਮਾਂ ਪੁਰਸ਼ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ। ਜੇਕਰ ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜੋੜ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਣ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਜੀਵਨ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਸੁਖਮਈ, ਧਨ-ਧਾਨ, ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੀ ਜੀਵਨ ਰੀਤ ਬਣਾਵੇ।