ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਹਾਵਾਂ ਕਿਨਾਰੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਖਾੜ ਕੇ ਢਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹੀ, ਪਰ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵੀ ਉਤਨੀ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਨਾਵਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ, ਧਤੂਰਾ ਵੀ ਨਸ਼ਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਬੜੀ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਅੱਗ ਦੀ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਸੱਪ ਦਾ, ਇਉਂ ਹੀ ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨੁਕਸਾਨਦਾਇਕ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਕ ਵਾਰ ਅੱਗ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਸੁਆਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਅਕਾਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਾਹਾਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਸਹਿਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੇਵਦੂਤ ਨੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਯਕਸ਼ਾ ਇਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।" ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕismet ਨੇ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।" ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਧਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਦ ਹੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਐਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਜਾਣੋ—ਇਹ ਸਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਨਿਸਕਰਸ਼ ਹੈ। ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਅੰਸ਼ੁਮੰਤ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਇਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਨੇਕ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸਾਰਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਸਭ ਕਪਿਲ—ਉਜਲੇ ਤੇਜ ਦੇ ਧਨੀ—ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸਦਾ-ਸਦਾ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਨੇਕ ਲੋਕ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਾਫੀ ਵਿਚ ਜੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਚਾਨਣ ਨਹੀਂ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ, ਤੇ ਚੰਦ, ਦੇਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਖਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਰਮ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਉਂ ਹੀ ਨੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸਭ ਵਿਚ ਸੁਗੰਧ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਨ ਕਰਨ ਲਈ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਕਪਿਲ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਕ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ!" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਰਜ਼ੀ ਕੀਤੀ, "ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਓ।" ਕਪਿਲ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੋਤਾ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਹ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।" ਅੰਸ਼ੁਮੰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸਾਰਾ ਕੁ ਹੋਇਆ ਸੁਣਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹਰੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਭਾਗੀਰਥ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲਿਆਇਆ। ਭਾਗੀਰਥ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਤਰਸਾਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਮੁੜ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ ਕਿ ਗੰਗਾ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਇਨਸਾਨ ਮੁੜ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ? ਗੰਗਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਮੰਗਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਿਤਰਸਾਹਾ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਅਠੱਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।