ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੇ ਚੰਦਰਮਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੱਤਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਜੋ ਕੁਝ ਆਧਾਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਨਿਯਮਤ ਸੀਮਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੁੰਦੀ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਫਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਲਗਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ, ਉਹ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਦੂਜੇ ਘਰ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਕੋਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਐਸਾ ਲਗਨ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਸਮਾਂ ਕਿਸੇ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਅੱਠਵੀਂ, ਛੇਵੀਂ, ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਜਾਂ ਪਹਿਲੀ ਤਿੱਥੀ 'ਤੇ, ਜੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਂਝ (ਗੋਧੂਲੀ) ਦੇ ਸਮੇਂ, ਵਿਟੀ ਕਰਣ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਪਹਿਲੀ ਮਾਸਿਕ ਧਾਰਾ 'ਤੇ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ, ਜੇ ਇਕ ਭਗਤਵਤੀ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਐਤਵਾਰ ਆਦਿ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਰਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁਭਤਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਮਾਘ, ਜੈਠ, ਸ਼ੁਚਿ ਅਤੇ ਪੌਸ ਦੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਾਰੇ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਕੋਈ ਅਚਰਿਤ੍ਰਵਾਨ ਔਰਤ, ਜੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਨਿੰਦਤ ਤਾਰਿਆਂ ਜਾਂ ਨਿੰਦਤ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਐਸੇ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸੋਨਾ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੰਦਰਮਾ ਆਪਣੀ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਲਗਨ ਨੂੰ ਪੁਰਸ਼ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਪੁਸ਼ਯ, ਮੂਲ, ਆਸ਼ਲੇਸ਼ਾ ਅਤੇ ਪਿਤ੍ਰ ਨक्षਤਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚੇ। ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪੁੰਸਵਨ ਅਤੇ ਸੀਮੰਤੋਨਯਨ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੋਵੇਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ, ਚੰਦਰਮਾ ਤੇ ਤਾਰੇ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ, ਤੇ ਤੀਖੇ ਜਾਂ ਮਿਲੇ-ਝੁਲੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਪੁਰਸ਼ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਸਤ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਤੇ ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਾਂ ਹੋਣ ਪਰ ਚੰਦਰਮਾ ਮੌਤ, ਵਿਘਨ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਸ਼ਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ ਕਿ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਅਕਤੀ ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਨਮ ਸੰਸਕਾਰ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੰਦਰਮਾ ਘਟਦਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਦੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਉੱਤਰਾਯਣ ਦੌਰਾਨ, ਇਹ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਦਿਨ ਚੰਦਰਮਾ, ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦਿਨ ਚੁਣਿਆ ਜਾਵੇ। ਮੁੰਡਿਆਂ ਲਈ ਛੇਵੇਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਲਈ ਪੰਜਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਇਹ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਦਿਨ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਤਿੱਥੀ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਨੰਦਾ, ਨਾ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਚੰਦਰਮਾ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਸਥਿਰ, ਮ੍ਰਿਦੁ ਜਾਂ ਉੱਤਮ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਵੇ, ਚੁਣਿਆ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਚੰਦਰਮਾ ਹਾਨੀ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੱਕਾ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣਾ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁੰਡਨ ਸੰਸਕਾਰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਗ੍ਰਿਹਯ-ਸੂਤਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਰਵਨ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ, ਖਾਲੀ ਤਿੱਥੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ, ਯਜਨਾ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੁੰਡਨ ਦਾ ਕਰਮ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਨਮ ਨਕਸ਼ਤਰ ਮੁੰਡਨ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਪਰ ਹੋਰ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਲਈ ਅਸ਼ੁਭ। ਜਨਮ ਤੋਂ ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਚੰਦਰਮਾ ਛੇਵੇਂ, ਅੱਠਵੇਂ ਜਾਂ ਆਖਰੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਚੁਣਿਆ ਜਾਵੇ। ਨਾ ਤਾਂ ਗੋਧੂਲੀ ਵੇਲੇ, ਨਾ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਨਾ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਾ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਲਈ ਹਰ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਮੁੰਡਨ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਵਿਦਵਾਨ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ, ਯਜਨਾ, ਮੌਤ ਜਾਂ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਸਮੇਂ, ਮੁੰਡਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਭ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਸੁਭਾਗ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਨਕਸ਼ਤਰ, ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਵੇਲੇ 'ਤੇ, ਨੇਕ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭਤਾ ਆਵੇ।