ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕ ਜਨਮ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਮੁਹੂਰਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਚਲਣ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੂਲਾ ਰਾਸ਼ੀ ਉਭਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਰ ਉਹ ਕੰਮ ਜੋ ਤੋਲਣ ਜਾਂ ਵਜ਼ਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਚਿਕ ਰਾਸ਼ੀ ਉਭਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੋਰੀ ਦੀਆਂ ਕਿਰਤਾਂ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧਨੁ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਉਭਰਨ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਅਚਲ ਅਤੇ ਮਿਲੇ-ਝੁਲੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਉਚਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਕਰ ਰਾਸ਼ੀ ਉਭਰਨ ਤੇ, ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਜਾਂ ਨੌਕਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਭ ਰਾਸ਼ੀ ਉਭਰਨ ਤੇ, ਜਿਹੜੇ ਕੰਮ ਜਲ-ਪਾਤਰਾਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਜਾਂ ਉਪਕਰਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਕਰਨਾ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਮੀਨ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਉਭਰਨ ਤੇ, ਸਿੰਗਾਰ, ਜਲ-ਪਾਤਰਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕੰਮ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਕ੍ਰੂਰ ਜਾਂ ਉੱਤਜੀਤ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਤਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਅਸ਼ੁਭ, ਤੇ ਕੁਝ ਨਿਰਪੱਖ; ਹੋਰ ਕੁਝ ਪਾਪੀ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ ਕਾਰਨ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵਕ ਫਲ ਨੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਫਲ ਛੋਟਾ ਜਾਂ ਅਣਮਤਲਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਹਰ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਗਣਨਾ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੱਤਵੇਂ ਘਰ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਨਿਯਤ ਸੀਮਾ ਅਨੁਸਾਰ ਅਧਾਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੁਝ ਅਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਫਲ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਜੋ ਫਲ ਲਗਨ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਘਰ ਦਾ ਫਲ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਲਗਨ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਜੇਕਰ ਸਮਾਂ ਕਿਸੇ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਖਰਾਬ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਫ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਅਠਵੀਂ, ਛੇਵੀਂ, ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ, ਜਾਂ ਪਹਿਲੀ ਤਿਥੀ ਤੇ, ਜੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸੰਕਟ ਸਮੇਂ, ਵਿਟੀ, ਜਾਂ ਪਹਿਲੀ ਮਾਹਵਾਰੀ ਤੇ, ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਸਾਧਵੀ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ, ਐਤਵਾਰ ਆਦਿ ਦਿਨਾਂ ਤੇ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਮਾਘ, ਜੇਠ, ਸੁਚੀ ਅਤੇ ਪੌਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਅਵਿਧਾ ਨਾਰੀ, ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੀ ਹੋਵੇ, ਨਿੰਦਿਤ ਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਨਿੰਦਿਤ ਦਿਨਾਂ ਤੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਸੋਨਾ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਲਗਨ ਨੂੰ ਪੁਰਸ਼ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਪੁਸ਼ਯਾ, ਮੂਲਾ, ਆਸ਼ਲੇਸ਼ਾ ਅਤੇ ਪਿਤ੍ਰ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚੇ। ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪੁੰਸਵਨ ਅਤੇ ਸੀਮੰਤੋਨਨਯਨ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੋਵੇਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਕ੍ਰੂਰ ਜਾਂ ਮਿਲਿਆ-ਝੁਲਿਆ ਰੂਪ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਤ ਪੁਰਸ਼ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਮੌਜੂਦ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਯੋਗ ਹੋਣ, ਅਸ਼ੁਭ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜੇਕਰ ਅਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਹੋਣ, ਪਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਮੌਤ, ਸੰਕਟ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਅਕਤੀ ਗਰਭਵਤੀ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਨਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਨਾਮ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਚਿੰਤਨ ਤੋਂ, ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣਾਂ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਘਟਦਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਉੱਤਰायण ਹੋਵੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਿਨ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੁੰਡਨ ਸੰਸਕਾਰ, ਮੁੰਡਨ ਲਈ, ਮੁੰਡਨ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਛੇਵੇਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਲਈ ਪੰਜਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਨ ਖਾਲੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਿਥੀ ਦਾ ਅੰਤ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨੰਦਾ, ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਜਾਂ ਅਠਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਨਕਸ਼ਤਰ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਅਚਲ, ਮ੍ਰਦੁ ਜਾਂ ਉਚਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇ, ਪਹਿਲੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹਾਨੀ, ਵੈਰੀ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਅੰਨ ਖਵਾਉਣ ਦਾ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੁੰਡਨ ਸੰਸਕਾਰ, ਆਪਣੇ ਗ੍ਰਿਹ-ਸੂਤਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਸ਼ੀਆਂ, ਤਾਰੇ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਅਤੇ ਮੁਹੂਰਤਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੰਸਕਾਰ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ।