ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗਤੀਚੱਕਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪਾਂ ਬਾਰੇ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਨੌਵੀਂ ਜਾਂ ਪੰਜਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਜੋਗ "ਸੜਿਆ ਹੋਇਆ" ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਬੁਧਵਾਰ ਨੂੰ ਜੇ ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼ਠਾ ਜਾਂ ਆਰਯਮਭਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ ਜੇਸ਼ਠਾ ਜਾਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਵੇ, ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚਾਰ ਸਮੂਹ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਆਦਿ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹਨ। ਦਿਨ ਅਤੇ ਤਿੱਥੀ ਜਾਂ ਦਿਨ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਜੋੜ ਵੀ ਅਸੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਜੋੜ ਭਿਆਨਕ, ਅੱਠ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਪੇਟ ਵਾਲੇ, ਧੀਮੇ ਜਾਂ ਮੰਦਾ ਕੀਨੀ (ਮੰਦ-ਗਤੀ ਵਾਲੇ) ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ: ਸ਼ੂਦ੍ਰ, ਚੋਰ, ਵੈਸ਼, ਧਰਤੀ, ਦੇਵਤਾ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਿਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ; ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਇਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਆਖਰੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਹਨ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮੇਖ (ਮੇਸ਼) ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਿਘਨ ਅਤੇ ਵਿਵਾਦ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਘੋੜੇ, ਕੁੱਤੇ, ਊਠ, ਬਲਦ, ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ, ਹਥਿਆਰ, ਸੰਦ ਅਤੇ ਵਾਹਨ—all ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਗਦਾ, ਮਗਰ, ਤਲਵਾਰ, ਲਾਠੀ, ਤੀਰ, ਧਨੁਸ਼, ਅਤੇ ਬਾਣ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਖੀਰ, ਭਿਖਿਆ, ਸੂਪ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਦਹੀਂ—ਇਹ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਗਾਂਵਾਂ, ਵਪਾਰੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਚੌਪਾਇਆ ਜਾਨਵਰ, ਤਿਲ ਜਾਂ ਸੱਪ ਸੁੱਤੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹਥਿਆਰ, ਵਾਹਨ, ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਜਾਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਹੇਠ ਆ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਅੰਨੇ, ਧੀਮੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ, ਮਧਯਮ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਜਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਸੂਰਜ ਕਿਸੇ ਅਚਲ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ਣੁਪਦ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਤੋਲ (ਤੁਲਾ) ਅਤੇ ਮੇਖ (ਮੇਸ਼) ਵਿੱਚ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਸਮੇਂ ਸੋਲਾਂ ਸ਼ੁਭ ਨਾਡੀਆਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਇਹ ਸ਼ੁਭਤਾ ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਦੱਖਣ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਉਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵੀ ਉਸੇ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵ੍ਰਤ, ਵਿਆਹ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੋਵੇਂ (ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ) ਚੰਗੀਆਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਉਥੇ, ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਨਿਵਾਰਨ ਲਈ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗ੍ਰਹਿ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਿਘਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਨੌ, ਪੰਜ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਜਲਤੱਤਵ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਹਿ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਚਾਹੀਦੇ ਜਲਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਜੇ ਵਿਆਯ (ਖਰਚ) ਵਿੱਚ ਸ਼ਨੀ, ਬੁੱਧ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਜੜੀਆਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਜੇ ਧੀਤਰੀ, ਯਕ ਜਾਂ ਗਜ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਨਾਲ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਜੇ ਅੱਠ, ਛੇ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਜਲਰਾਸ਼ੀਆਂ ਜਾਂ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ ਦੁਆਰਾ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਜੇ ਅੱਠ ਜਾਂ ਸੱਤ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਜਾਂ ਮੰਗਲ ਦੁਆਰਾ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਖ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਫਲ ਅਸ਼ੁਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼ੁਭ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗ੍ਰਹਿ ਵੈਰੀ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਵੈਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਉਲਟ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਸੰਤੁਲਨ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤਿ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਮੁਕਤ, ਮੋਤੀ, ਮੂੰਗਾ ਜਾਂ ਪੰਨਾ ਆਦਿ ਰਤਨ ਵੀ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਲਈ, ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪੱਖਵਾਡਾ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਪੱਖ (ਅੰਧੇਰਾ ਪੱਖ) ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਰੀ, ਫਰਾ, ਆਂਧ੍ਰਾ ਜਾਂ ਜਲ ਰਾਸ਼ੀਆਂ, ਜਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਦੁਆਰਾ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਘਣੇ ਦੋਸਤ ਜਨਮ ਤੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਇਹ ਗੁਪਤ ਨਿਯਮ, ਜੋ ਗ੍ਰਹਿ, ਤਿੱਥੀ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਪਲਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ।