ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਹਿਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸਮਝਾਈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਲਕੀਰ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਖਿੱਚੋ, ਅਤੇ ਤੀਹ ਲਕੀਰਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆੜੀ ਕਰਕੇ ਲੰਘਾਉ। ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਉੱਪਰ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ ਵਧ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਾਲ ਵੰਡੋ। ਜਦੋਂ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿਨਾਢੀਆਂ ਘਟਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਦੋ ਘਟਿਕਾਂ ਬਚਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਮਿਤ੍ਰ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ, ਭੂ ਅਤੇ ਹਰੀ ਇਹ ਸਭ ਪਿਆਰੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਛੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਨ ਹਨ—ਬਵਾ, ਬਲਵ, ਕੌਲਵ, ਤੈਤਿਲ, ਗਰ ਅਤੇ ਵਣਿਜ। ਪੰਜ ਮੁਖ ਤੇ, ਇੱਕ ਗਲੇ ਤੇ, ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਛਾਤੀ ਤੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਮੁਖ ਤੇ ਕੰਮ ਦਾ ਨਾਸ, ਗਲੇ ਤੇ ਮੌਤ, ਤੇ ਛਾਤੀ ਤੇ ਗਰੀਬੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਸਥਾਨ ਥਿਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਨਾਗ ਅਤੇ ਚਤੁਸ਼ਪਦ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਭਾਗ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਹਨ। ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵੇ, ਵਿਧਾਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਅਗਨੀ, ਵਸੁ ਅਤੇ ਤੋਯਪਾ ਦੇ ਨਾਮ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਈਸ਼, ਅਜਪਾਦ, ਅਹਿਬੁਧਨਿਆ, ਪੂਸ਼ਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਅਤੇ ਅਵਾਹਨਯਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਦਿਨ ਦਾ ਪੰਦਰਵਾਂ ਭਾਗ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੀ ਮਾਪੇ ਨਾਲ ਵੀ, ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਰਯਮਨ, ਰਾਖਸ, ਬ੍ਰਾਹਮਾ, ਪਿਤ੍ਰ, ਅਗਨੇਯ ਅਤੇ ਅਭਿਜਿਤ ਦੇ ਨਾਮ ਵੀ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੁਹੂਰਤਾਂ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਤੇ ਤਿਆਗਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਮੁਹੂਰਤ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਯਾਤਰਾ ਵਰਗੇ ਕੰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੂਲ ਅਠਵੇਂ ਤੇ ਦਸਵੇਂ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਨੀ ਅਠਾਰਵੇਂ ਵਿਚ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਵਿਦਯੁਤਪਾਤ (ਬਿਜਲੀ ਡਿੱਗਣ) ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨੌਵੇਂ ਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਵਿਚ ਸਮਝੋ। ਇਕਵੀਹਵੇਂ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾਣੋ। ਸੂਰਜ, ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਸਭ ਪਿਤਰ ਨਕਸ਼ਤਰ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਪਤਭਾ ਨਕਸ਼ਤਰ—all ਧਿਸ਼ਣਯਾ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਜਦੋਂ ਜੋੜ ਅਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਦਿਨ ਤੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ ਤੇਰਾਂ ਜੋੜ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਸੱਤਵੀਂ ਤਿਥੀ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਪਹਿਲੀ ਤਿਥੀ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਆਨੰਦ, ਕਾਲਦੰਡ, ਧੂਮਰਧਾਤ੍ਰ, ਸੁਧਾਕਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਮਾਨਸ, ਪਦਮਾ, ਲੁੰਬਕ, ਉਤਪਾਤ, ਮ੍ਰਿਤਯੁ, ਰਾਖਸ, ਵਰਾ, ਸਥੈਰਯ, ਵਰਧਮਾਨ—ਇਹ ਸਭ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਦਸਰਾ, ਭਾਰਦਿਦੁ, ਭਾਦਵਿਧਾ; ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਤੋਂ ਭਗੁਸੁਤਾ, ਵਾਰੁਣ ਤੋਂ ਭਾਸਕਰਾਤਮਜ; ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਮਿਤ੍ਰਭਾ, ਆਚਾਰਯਾ, ਤਿਸ਼ਯ, ਪੌਸ਼ਣਾ, ਭਰਗੁਪੁਤ੍ਰ; ਆਦਿਤਯ ਤੇ ਭੌਮ ਲਈ ਨੰਦਾ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਸ਼ਾਂਕ ਲਈ ਭਦਰਾ; ਨੰਦਾ ਤਿਥੀ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ, ਭਦਰਾ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਜਯਾ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ। ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਿਥੀ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਬਾਰਵੀਂ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ; ਨੌਵੀਂ ਤੇ ਪੰਜਵੀਂ ਤਿਥੀ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ "ਜਲ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਜੋੜ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੁਧਵਾਰ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼ਟਾ ਤੇ ਅਰਯਮਭਾ; ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ ਜ੍ਯੈਸ਼ਠਾ ਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦਾ ਦਿਨ। ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਚਾਰ ਗਰੁੱਪ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਐਤਵਾਰ ਆਦਿ ਲਈ। ਦਿਨ ਤੇ ਤਿਥੀ ਦੇ ਜੋੜ ਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਦਿਨ ਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਜੋੜ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ: ਸ਼ੂਦ੍ਰ, ਚੋਰ, ਵੈਸ਼, ਧਰਤੀ, ਦੇਵਤਾ, ਰਾਜਾ ਤੇ ਗਾਂ। ਪਹਿਲੇ ਪਹਰ ਵਿਚ ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ; ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਦੇ ਭਟਕਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ ਸਰਗਰਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੂਰਜ ਮੇਖ (ਮੇਸ਼) ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੁੱਖ ਤੇ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਹਾਲਾਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਘੋੜੇ, ਕੁੱਤੇ, ਊਠ, ਬਲਦ, ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ, ਹਥਿਆਰ, ਉਪਕਰਨ ਅਤੇ ਵਾਹਨ—all ਇਹਨਾਂ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਕਈ ਗੁਪਤ ਸੰਕੇਤ, ਜੋੜ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਗਣਨਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿਨਾਂ, ਤਿਥੀਆਂ, ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਅਤੇ ਕਰਣਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਾ ਸਮਝਾਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਅਸ਼ੁਭ ਕਾਰਜ ਸਮੇਂ-ਸਿਰ ਕਰ ਸਕੇ।