ਇੱਕ ਵਾਰ, ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਗੁਪਤ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਸੂਰਜ ਸਥਿਰ ਹੈ, ਚੰਦ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਮੰਗਲ ਕ੍ਰੂਰ ਹੈ, ਬੁਧ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਰਿਹਾ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁਧ ਰਹੇ, ਉਹ ਦੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਗੁਰੂ (ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ) ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਚੰਨਦੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਵੀ ਸਭ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ, ਅਧ-ਨਾਡੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਵੀ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਦੂਜੇ, ਜਿਹੜੇ ਕਠੋਰ ਹਨ, ਉਹ ਫਲ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਨਚਾਹੇ ਨਤੀਜੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਜੀਵ ਦੁਰਵਾ ਘਾਸ ਦੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਦਮਾਂ ਦਾ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਪੀਲਾ ਜਾਂ ਚਿੱਟਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਰਗਵ (ਸ਼ੁਕਰ) ਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਪਹਾੜ, ਤੀਰ, ਪਾਤਾਲ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤਿੰਨ, ਇੱਕ, ਘੋੜਾ, ਅੱਖ, ਵੰਸ਼, ਰਾਮ, ਘੋੜਾ, ਸਵਾਦ ਤੇ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਧ-ਪ੍ਰਹਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਉਗਣ ਤੋਂ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਛੇਵਾਂ, ਦੂਜਾ ਸਾਡਾ, ਛੇਵਾਂ ਤੀਜਾ ਹੈ। ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਇੱਕ-ਅਧ ਨਾਡੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਚੰਦਮਾਂ ਦੀਆਂ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਵਸੁ, ਅਗਨੀ, ਪਿਤਾਮਹ ਹਨ। ਫਿਰ ਆਰਯਮਨ, ਅਰਕ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ, ਮਰੁਤ, ਸ਼ਕ੍ਰ, ਅਗਨੀ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਾਸਵ; ਅਜੈਕਪਾਦ, ਅਹਿਬੁਧਨਿਆ ਤੇ ਪੁਸ਼ਾ ਵੀ ਨਾਮਿਤ ਹਨ। ਨੌਂ ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਕਲਾ, ਵਿਦਿਆ, ਕੂਆਂ, ਭੰਡਾਰ ਤੇ ਖਣਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹਨ। ਨੌਂ ਜੋ ਆੜੇ ਮੂੰਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹਨ। ਗਧੇ, ਗਾਂ, ਰਥ, ਨੌਕਾ, ਅੱਗ, ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਨੌਂ ਉਪਰ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹਨ। ਮਹਲ, ਦਰਵਾਜੇ, ਬਾਗ, ਕਿਲਾ ਤੇ ਹੋਰ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਆਮ, ਦੋ-ਦੇਵਤਾ, ਤੇ ਅੱਗ-ਸਵਰੂਪ ਮੁਹੂਰਤਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ। ਮ੍ਰਦਵਿਨ, ਬਿੰਦੂ, ਮਿਤ੍ਰ, ਚਿਤ੍ਰਾਂਤਯ, ਉਗ੍ਰ, ਪੂਰਵਾ, ਮਘਾ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਕਾ; ਚਿਤ੍ਰਾ, ਆਦਿਤਯ, ਅੰਬੁ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਅੰਬਾ, ਅੰਤਯ, ਅਧਿ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਸੂ, ਤੇ ਉਡੂ; ਦਸ਼ਾ, ਇੰਦਵ, ਦਿਤੀ, ਤਿਸ਼ਯ, ਤੇ ਕਰਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਯਜਨਾਂ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਦਰਸ਼, ਅਸ਼ਟਮੀ ਤੇ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਪਸ਼ੂ-ਯਜਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਪਹਿਲੀ ਜੁੱਤਾਈ ਜੜ੍ਹ ਸਮੇਂ, ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਾਧਾ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ; ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਲਈ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਸ਼ੁਭ ਪਾਸੇ। ਧਨ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ, ਲੰਗਲ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਹੈ। ਬੀਜ ਜੜ੍ਹ ਸਮੇਂ ਬੋਣ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਗਲੇ ਤੇ ਕਜਲ ਲਈ; ਬਾਰਾਂ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਲਈ। ਨਾਭੀ ਤੇ ਅੱਗ ਤੇ ਪੰਜ ਮੁਹੂਰਤ ਬੀਜ ਬੋਣ ਲਈ ਲੈਣੇ। ਦੁਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਹਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਨੱਚਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਪੁਸ਼ਯ, ਅਰਕ ਤੇ ਪੌਸ਼ਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਚਕਾਰ, ਬਾਰਾਂ ਤਾਰੇ, ਇੰਦ੍ਰ, ਭਾਨੁ ਤੇ ਨਵਭਾਨੁ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਤੋਯਾ, ਪਾਰਦਰਾ, ਆਹੀ, ਪਵਨੰਤਕ ਤੇ ਨਾਕਪਾ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਤੀਹ, ਨਵੇਂ ਤੇ ਅੱਠ ਘਟਿਕਾ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਗ੍ਰੀ, ਦਵੀਜਨ, ਨੈਰ੍ਰਿਤ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ, ਜਤਿਆ, ਉਤਰਾਭਵ; ਧਾਤ੍ਰ, ਜ੍ਯੇਸ਼ਠਾ, ਅਦਿਤੀ, ਸਵਾਤੀ, ਪੌਸ਼ਣ, ਅਰਕ ਤੇ ਹਰੀ—ਇਹ presiding deities ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗ੍ਰਹਾਂ, ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ, ਸਮੇਂ, ਤੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਕੰਮ ਲਈ ਸ਼ੁਭ-ਅਸ਼ੁਭ ਤੇ ਸਫਲਤਾ-ਅਸਫਲਤਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।