ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜੋਮ, ਅਤਿਕਾ, ਤਿਵਿਸ਼ਵਾ, ਅਬੂਮੂਲਾ, ਮਤ्सਯ ਅਤੇ ਅਜਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਮਾਰਤੰਡ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਦਿਨਾਂ ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕੁਝ ਵੇਲੇ ਪੰਦਰਾਂ ਜਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਜਾਂ ਰੋਕੀ ਹੋਈ ਚਾਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਰਖਾ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਾਪ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾਤਨ ਉਤਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਸਫੈਦ ਸਫਟਿਕ ਵਰਗਾ ਮਹਾਨ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਮੱਧਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਆਕਾਸ਼ਜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਭਾਦਰਾ ਕਈ ਵਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੌਸ਼ ਅਤੇ ਮਾਘ ਮੰਗਲਮਈ ਹਨ; ਫਾਲਗੁਣ ਅਤੇ ਮਧੁ ਮੱਧਮ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਮੱਧਮ, ਆਕਾਸ਼ਜ ਵਧੀਆ, ਭਾਦਰਾ ਕਈ ਵਾਰ ਉਤਮ—ਇਹ ਫਲ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮ੍ਰਿਦੁ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਪੀਲੀ, ਅੱਗ ਵਰਗੀ, ਕਾਲੀ, ਹਰੀ ਅਤੇ ਲਾਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਸੁੱਕਾ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਲ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਅਤੇ ਰੋਹਣੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਿਰਦਯਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪੀੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਕਾਲ, ਅੱਗ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਡਰ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਸ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੰਗਲਮਈਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁਭ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਗਾਂਵਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪਰ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਵਰਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰੋਗ, ਅਨਾਜ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਤਾ—ਇਹ ਸਭ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮਘਾ ਆਦਿਕ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਭਾਗ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮ੍ਰਿਗ, ਅੰਜਾ ਅਤੇ ਦਹਨ ਨਾਮਕ ਪਥ ਰੋਗ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਕੁੱਲ ਨੌ ਪਥ ਹਨ। ਪਰ ਉਹ ਅਨਾਜ, ਦੌਲਤ, ਵਰਖਾ ਅਤੇ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਬਾਦਲ ਪੰਜ ਪਿਤਰ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲਮਈ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਹਾਲਤ ਉਲਟੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁੱਕਾ ਅਤੇ ਭੂਚਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਬਿਨਾ ਚਮਕਦੇ ਲੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਵਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਅਕਾਲ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੰਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਹਵਾ ਅਕਾਲ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਹਾਨੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਮੂਲ ਵਿੱਚ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਰਖਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਗਹਿਰੀ ਸੱਪ ਦਾ ਡਰ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਧੂ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਤਾਰੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਚਾਰ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ। ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਹੋਣ ਜਨਮ, ਵਾਧੂ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਸਥਿਰਤਾ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਯਤਨ, ਉਤਮ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਗਾਤਾਰ ਫਲ ਹਨ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸਮਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਨਤੀਜਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਅਮਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਉਥੇ ਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਵਕਰਾ ਜਾਂ ਮੋੜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲੇ ਵੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਤ੍ਯਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਜੋੜ ਤੇ, ਗਾਂਵਾਂ, ਫਸਲਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਵਾਦ, ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਫਸਲਾਂ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਅਸ਼ੁਭਤਾ, ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੱਖਣੀ ਜੋੜ ਤੇ ਸੁੱਕਾ, ਫਸਲਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਅਤੇ ਅਕਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।