ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਉੱਤਰੀ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ—ਰੋਹਿਣੀ, ਨੈਰ੍ਰਿਤੀ, ਸ਼ਰਵਣ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗਾ—ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਮੰਗਲ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸਾਰੇ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਫਲ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਗ੍ਰਹਣ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੰਗਲ ਦਾ ਉਗਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਜਦੋਂ ਬੁੱਧ ਵਸੂ, ਵੈਸ਼ਨਵ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਅਤੇ ਧਾਤ੍ਰ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਪੁਤਰ ਆਰਦਰਾ ਤੋਂ ਪਿਤ੍ਰ ਤੱਕ ਦੇ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਸਤਾ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਦੇ ਛੇ ਤਾਰੇ ਵਿੱਚ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਬੁੱਧ ਅਹੀਬੁਧਨਿਆ, ਅਰਯਮਾਨ, ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਮ੍ਰਿਦੁ ਗ੍ਰਹਿ ਪੂਰਬ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਯੋਗਤਾਰਾ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਯਮ, ਅਗਨੀ, ਧਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਚਾਲ ਆਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਗ, ਅਰਯਮਾਨ, ਇਜਿਆ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਚਾਲ ਸੀਮਤ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਯੋਮਾ, ਅਤਿਕਾ, ਤਿਵਿਸ਼ਵਾ, ਅਬੂਮੂਲਾ, ਮਤਸਿਆ ਅਤੇ ਅਜਾ—ਇਹਨਾਂ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦ੍ਰ, ਅਗਨੀ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਮਾਰਤੰਡ ਦੇ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਾਲ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿੰਨੇ ਦਿਨ ਇਹ ਗ੍ਰਹਿ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਪੁਤਰ ਪੰਦਰਾਂ ਜਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਦਿਨ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚਾਲ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਜਾਂ ਸੀਮਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਫਲ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਹੋਰਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਮੰਗਲਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੰਦਰ-ਪੁਤਰ ਉਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਰਗਾ ਪ੍ਰਤਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਲ ਮੱਧਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ਜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਭਾਦਰਾ ਕਈ ਵਾਰੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੌਸ਼ ਅਤੇ ਮਾਘ ਮੰਗਲਮਈ, ਫਾਲਗੁਨ ਅਤੇ ਮਧੁ ਮੱਧਮ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮ੍ਰਿਦੁ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਦਾ ਰੰਗ ਪੀਲਾ, ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਲਾਲ, ਕਾਲਾ, ਹਰਾ ਅਤੇ ਲਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸੁੱਕਾ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਲ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਅਤੇ ਰੋਹਿਣੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕੁਠੋਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪੀੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਕਾਲ, ਅੱਗ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਡਰ ਉਪਜਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੰਗਲਮਈ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ’ਚ ਸ਼ੁਭਤਾ ਉਪਜਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਾਂਵਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਕਰਕੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਸ ਤੇ ਜਿਆਦਾ ਵਰਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਮਘਾ ਆਦਿ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਰੋਗ, ਅਨਾਜ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਤਾ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮ੍ਰਿਗ, ਅੰਜਾ ਅਤੇ ਦਹਨਾ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਨੌ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਰੋਗ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਵਰਖਾ ਅਤੇ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਪੰਜ ਪਿਤਰੀ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਹਾਲਤ ਉਲਟੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੁੱਕਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭੂਚਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਚਮਕਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਵਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਅਕਾਲ ਅਤੇ ਜੰਗ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੰਗ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਅਕਾਲ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਘਾਟ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮੂਲ ਵਿੱਚ ਵਰਖਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਡੂੰਘੇ ਨਾਗ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਗ੍ਰਹਿ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਧੂ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਤਾਰੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗ੍ਰਹਿ, ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਦੇ ਮੰਗਲਤਾ, ਕਦੇ ਕਲੇਸ਼, ਅਤੇ ਕਦੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ।