ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਚਲਣ ਬਾਰੇ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸੂਰਜ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੋ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਚਿੱਟਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੁਜਾਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਜੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੇਸਰੀ ਰੰਗ ਦਾ, ਤਾਮਬੇ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੀਤ ਰੁੱਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੰਗਾਂ, ਆਪਣੀ ਵਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਰੋਗ, ਸੁਕਾ ਅਤੇ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਖ਼ਰਗੋਸ਼ ਜਾਂ ਲਹੂ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਯੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਛੇਦ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਿਨਾਸ਼ਵਾਦੀ ਭਵਿੱਖਵਾਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਛਤਰੀ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤਬਾਹੀ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੌਤ ਜਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੂਜਾ ਰਾਜਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਾਮਲ ਅਤੇ ਗਧਿਆਂ ਵਰਗੇ ਦੁਸ਼ਟ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਾਂ ਉਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਨਰਮ ਸਿੰਗ ਉਚਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀ ਲਈ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਕੌਰਮਾ ਅਤੇ ਹ੍ਰਿਣਯਾ ਲਈ ਧਨੁ, ਅਤੇ ਤੂਲਾ ਅਤੇ ਕਰਕਾ ਲਈ ਬਰਛੀ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੋ ਆਸ਼ਾਢਾਂ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ, ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾ ਨਾਲ, ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ। ਜੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪੌਸ਼ਣਾ, ਭਾਦਰਾ, ਮਧੁ ਜਾਂ ਖ੍ਸ਼ਾਵੀ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਮ, ਇੰਦਰ, ਆਹੀਸ਼ਾ, ਨੋਯਾ, ਇਸ਼ਾ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਅੱਧ-ਤਾਰੇ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਗਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦੱਖਣੀ ਸਿੰਗ ਉਚਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਇੱਛਿਤ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਚੰਨਣ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੀ ਚੀਟੀ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਿੰਗ ਜਾਂ ਗੋਲ ਚਕ੍ਰ ਮੰਗਲ ਜਾਂ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਸਰ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਮੰਗਲ ਜਦੋਂ ਅਠਵੇਂ ਜਾਂ ਨੌਵੇਂ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਉਗਣ ਵੇਲੇ, ਜਾਂ ਵਕ੍ਰ ਗਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਦਸਵੇਂ, ਗਿਆਰਵੇਂ ਜਾਂ ਬਾਰਵੇਂ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹੀ ਅਸਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੰਗਲ ਤੀਰਵੇਂ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਚੌਦਵੇਂ ਵਿੱਚ ਵਕ੍ਰ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਪੰਦਰਵੇਂ ਤੇ ਸੋਲਵੇਂ ਵਿੱਚ ਵਕ੍ਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਲਹੂ-ਰੰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਤਰਵੇਂ ਜਾਂ ਅਠਾਰਵੇਂ ਵਿੱਚ ਵਕ੍ਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੁਸ਼ਲ ਵਾਂਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਗਲ ਜਦੋਂ ਦੋ ਫਾਲਗੁਨੀ ਵਿੱਚ ਉਗੇ, ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਸ਼੍ਰਵਣ ਜਾਂ ਪੁਸ਼ਯ ਵਿੱਚ ਉਗੇ, ਤਾਂ ਵਕਤਾ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੰਗਲ ਮਧਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਥੇ ਵਿਰੋਧੀ ਗਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਿਤ੍ਰ, ਦਵੀ, ਦੈਵ ਅਤੇ ਧਾਤ੍ਰ ਤਾਰੇ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੀਨ ਉੱਤਰਾਂ, ਰੋਹਿਨੀ, ਨੈਰ੍ਰਿਤੀ, ਸ਼੍ਰਵਣ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗਾ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਮੰਗਲ ਉਤਰ-ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼ੁਭ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਗ੍ਰਹਣ ਹੋਵੇ, ਮੰਗਲ ਨੂੰ ਉਗਣ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਬੁਧ ਜਦੋਂ ਵਸੁ, ਵੈਸ਼ਨਵ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਅਤੇ ਧਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਆਰਦਰਾ ਤੋਂ ਪਿਤ੍ਰ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ, ਜਾਂ ਹਸਤ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਛੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਬੁਧ ਅਹਿਬੁਧਨਿਆ, ਆਰਯਮਨ, ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਯਮਾ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ। ਜੇ ਨਰਮ ਗ੍ਰਹਿ ਤਿੰਨ ਪੂਰਬੀ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੰਯੋਗ ਤਾਰੇ ਨੂੰ ਟੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਯਮ, ਅਗਨੀ, ਧਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਆਮ ਗਤੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਗ, ਆਰਯਮਨ, ਇਜਯਾ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਗਤੀ ਸੀਮਿਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਚਲਣਾਂ, ਰੰਗਾਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਜਨਤਾ, ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।