ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਕਵਚ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਗਰੁੜ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੋ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੋਟੇ ਗਲ ਵਾਲਾ, ਸੂਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ, ਸਰਪ ਸਦ੍ਰਿਸ਼ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਚਪਟੀ ਨੱਕ, ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੋਟੇ ਹੋਠਾਂ ਵਾਲਾ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਦੇ ਉਹ ਕਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਮ੍ਰਿਗ ਚਮੜੇ ਨਾਲ ਲਪਟਿਆ, ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਣ ਕਰਦਾ, ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ, ਉੱਚੇ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਕੱਪੜੇ ਮੇਲੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹੀ ਕੁੜੀ, ਜਿਸਦੇ ਕੱਪੜੇ ਗੌਰੀ ਨੇ ਧੋਏ ਹਨ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਪੁਰਖ, ਜੋ ਭੁੱਖ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੈ, ਕੁੰਭਕਾਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਔਰਤ, ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਜਾਂਦੀ, ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਾਂਸਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮਲਯ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੱਛੂਏ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ, ਇੱਕ ਸਿੰਘ, ਕੁੱਤਿਆਂ ਤੇ ਹਿਰਨਾਂ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਬਣ ਕੇ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਇੱਕ ਨਦੀ ਦਿਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਰਖਾ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਗਿੱਧ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਸਨੇਹ, ਮਦਿਰਾ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਂਡੀ, ਜਿਸਦੇ ਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਕਾਲਾ, ਮਸਤਕ ਉੱਤੇ ਮুকੁਟ, ਤੇ ਫਲ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਨੌਕਾ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਪਕ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਹ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਸ਼ਕੁਨਾਂ ਦੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੰਸਾਰਕ ਕਾਰਜਾਂ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਣੋ। ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ ਰਾਜਸੀ ਦਿਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ ਸੂਰਜ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਮੱਧਮ ਜਾਂ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਘੱਟ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਐਲਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਕਰ ਵਿੱਚ ਦਾਗ ਦਿਸੇ, ਤਾਂ ਰੋਗ, ਭ੍ਰਮ, ਚੋਰੀ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਧੂੰਏਂ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਵਾਲਾ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਦੋ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਪੀਲਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਚਿੱਟਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ; ਜੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ। ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੈ; ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤਾਮਰ ਰੰਗ ਦਾ, ਕੇਸਰ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਰਗਾ, ਤੇ ਹੇਮੰਤ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਰੋਗ, ਅਕਾਲ ਅਤੇ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਖਰਗੋਸ਼ ਜਾਂ ਲਹੂ ਵਰਗਾ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੰਗ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਦਿਸੇ, ਤਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਕਰ ਵਿੱਚ ਛੇਦ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਛਤਰੀ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਨਾਸ਼ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਪਤਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਕਿਸੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਹੋਣਾ ਸਮਝੋ। ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੁਸ਼ਟ ਉਠਾਂ ਤੇ ਖਚਚਰਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਨਰਮ ਸਿੰਗ ਉੱਚਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ ਤੇ ਮੰਤਰੀ ਲਈ ਵੀ। ਜਿਵੇਂ ਕੌਰਮਾ ਤੇ ਹਿਰਣਯ ਲਈ ਧਨੁਸ਼, ਤੇ ਤੁਲਾ ਤੇ ਕਰਕ ਲਈ ਬਰਛੀ। ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸਾ ਵਿੱਚ ਦੋ ਆਾੜਾਂ, ਜੜਾਂ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾ ਨਾਲ, ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਹੋਵੇ ਤੇ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪੌෂਣਾ, ਭਾਦਰਾ, ਮਧੁ ਜਾਂ ਖ੍ਸ਼ਾਵੀ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੈ। ਯਮ, ਇੰਦਰ, ਆਹੀਸ਼, ਨੋਯਾ, ਈਸ਼ਾ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਅਰਧ-ਨਕਸ਼ਤਰ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੰਕੇਤ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦੱਖਣੀ ਸਿੰਗ ਉੱਚਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਚੰਗਾ ਹੈ; ਪਰ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਚੀਟੀ ਲਈ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੈ। ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਵਾਲਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਫਰਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੰਕੇਤ ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਘਟਣਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।