ਇਹ ਕਥਾ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੂਰਜ, ਚੰਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਗੁਪਤ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਭਾਗਾਂ ਉੱਤੇ ਅਸਰ ਪਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਹੋਰ ਰੁੱਤਾਂ ਵਿਚ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉੱਤਮ ਜਾਂ ਅਣੁੱਤਮ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ ਤਿਥੀ ਦਾ ਨਿਰਣੇ ਵੀ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਲਗਨ ਤ੍ਰਿਕੋਣ ਵਿੱਚ, ਉੱਚਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਗਿਆਰਵੀਂ ਜਾਂ ਨੌਵੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਪੱਕਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਵਾਲਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਜੋੜੇ ਬੈਲਾਂ ਨਾਲ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਿਰਣ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਵੀ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵੰਤ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ, ਰਾਘਵ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਮਹਾਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਸੱਤ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਮਾਪ, ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਬਚਤ, ਸ਼ੇਸ਼, ਭਾਲੂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਅਤੇ ਨੌ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਮਾਪ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਧਨੁਸ਼, ਤੀਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਈ ਅਜੀਬੋ-ਗਰੀਬ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਵਾਂ ਵੀ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ—ਘੋੜੇ ਦੇ ਖੁਰ ਵਾਂਗ ਚਿਹਰਾ, ਲਾਲ ਕੱਪੜੇ, ਘੜੇ ਵਾਂਗ ਆਕਾਰ; ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਦੁੱਧ ਵਰਗੇ ਸਫੈਦ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਵਾਲ ਕਟੇ ਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ; ਹਾਥੀ ਦੀ ਜਿਹੀ ਦੇਹ, ਡਰ ਕਰਕੇ ਕੰਬਦਾ, ਪੀਲ੍ਹਾ ਗਲਾ ਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ। ਇੱਕ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਗਰੁੜ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ, ਹਥਿਆਰ ਪਹਿਨਿਆ, ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਦੋ ਚਿਹਰੇ, ਮੋਟਾ ਗਲਾ, ਸੂਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਰਾਜਸੀ ਤੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਚਾਲਾਕ। ਚੌੜਾ ਚਿਹਰਾ, ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੋਟੀਆਂ ਠੋਠੀਆਂ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਜਾਂਦਾ। ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਕਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ, ਉੱਚੇ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਪੀੜਤ। ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰੀ ਕੁਆਰੀ, ਪਰ ਗੰਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ। ਗੌਰੀ ਦੁਆਰਾ ਧੋਏ ਕੱਪੜੇ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ, ਪਰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਭੁੱਖਾ ਤੇ ਪਿਆਸਾ ਆਦਮੀ, ਕੁੰਭਕਾਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਔਰਤ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਜਾਂਦੀ, ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁਫਕਾਰਾਂ ਮਾਰਦੀ। ਕਛੂਏ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ, ਮਲਯ ਪਰਬਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੇਰ, ਕੁੱਤਿਆਂ ਤੇ ਹਿਰਣਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ, ਵਿਚਕਾਰ, ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਜੋ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਗਿੱਧ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰ, ਮਦਿਰਾ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ। ਭਾਂਡੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਕਾਲਾ ਰੰਗ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮੁਰਸਦ, ਫਲ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ। ਇੱਕ ਕਿਸ਼ਤੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੀ, ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਚੰਪਕ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਤੀਹ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਹਨ, ਜੋ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਹੁਣ ਸੰਸਾਰੀ ਕਾਰਜਾਂ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਸੁਣੋ। ਜੋ ਦਿਨ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪਕਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਗਦੇ ਸਮੇਂ ਸੂਰਜ ਦਾ ਰਾਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਚੰਨ ਮਧਿਅਮ ਜਾਂ ਉੱਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਐਲਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੱਕਰ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦਾਗ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਰੋਗ, ਭਰਮ, ਚੋਰੀ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਦੀ ਹਾਨੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਧੂੰਏਂ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ, ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਦੋ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਰੰਗ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਾਣੀ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਪੀਲਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੋਵੇਗਾ; ਜੇ ਚਿੱਟਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੂਜਾਰੀਆਂ ਨੂੰ; ਜੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ। ਸੂਰਜ ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸਾ ਜਾਂ ਕੇਸਰ ਵਰਗਾ ਲਾਲ ਹੈ। ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਲਾਲੀ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੋਗ, ਸੁੱਕਾ ਤੇ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਖਰਗੋਸ਼ ਜਾਂ ਲਹੂ ਵਾਂਗ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੰਗ ਆਉਣੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਛੇਦ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਛਤਰੀ ਵਾਂਗ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਜਾੜ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇਗਾ। ਐਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਹੋਣੀ ਸਮਝੋ ਜਾਂ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ, ਚੰਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕ ਸਮੇਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਗਿਆਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ।