ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਬਹੁਤ ਵਿਲੱਖਣ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਆਚਰਨ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਧਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਦੇ ਪਾਪ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਈ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਅਨੇਕ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਬਿਲਕੁਲ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ। ਪਰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਉਹ ਨੀਚ, ਤਪਸੀ, ਲਾਲਚੀ, ਦੁਸਟ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਵੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਭਰਗੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਕ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਅਲਸੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੌਲੀ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਤੇ ਡਿੱਗ ਰਹੀ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਪੂਰਨ ਤੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੂਰੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਬੁਨਿਆਦ ਜਾਂ ਤਿਕੋਣ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਫਲ ਘੱਟ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਵੈਰੀ ਨਾਲ ਹੋਣ ਤੇ ਜਾਂ ਨੀਵੀਂ ਜਾਂ ਡੁੱਬਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਟੰਬੀ ਉਸਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਹ ਧਨਵਾਨ, ਸੁਖੀ ਤੇ ਭੋਗਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤਾਰਾ ਮਿਤਰ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਮਿਸ਼੍ਰਣ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਮੱਧ ਬਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਬਹੁਤ ਉਦਯਮੀ, ਪ੍ਰਤਾਪੀ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨਸਾਨ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ, ਨਰਮੀ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਸ਼ੁਭ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਲਾਭਕਾਰੀ ਗ੍ਰਹਿ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਕਤੇ ਹੋਏ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਿ ਨੇ ਉਹ ਸਥਾਨ ਲੈ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਕਠੋਰ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਹਿੰਸਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਚੌਕੀ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੌਕਰ ਵਾਂਗ ਜੀਉਂਦਾ, ਪਾਪੀ, ਹਿੰਸਕ ਤੇ ਬੁੱਧੀਹੀਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਪਤਨੀ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਗਹਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਤੇ ਬੜੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਬੀਮਾਰ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜਾਂ, ਜੇ ਅਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪਰ-ਸਤਰੀ ਗਾਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਦੇ ਉਹ ਖੁਸ਼, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਧਨਵਾਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬੁੱਧੀ, ਕਲਾ, ਕਵਿਤਾ, ਮੂਰਤਿਕਲਾ, ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਅਤੇ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਖ਼ਤਰੇ, ਸੁੱਖ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਰੋਗ, ਸੋਹਣਾਪਣ ਅਤੇ ਧਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵੀਰਯੁਕਤ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਅਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਰਨਹਾਰ, ਪਰ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ। ਜਦ ਚੰਦਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ, ਮੰਗਲ ਆਦਿਕ ਰਾਸ਼ੀਆਂ, ਆਪਣੀ ਜਾਂ ਮਿਤਰ ਜਾਂ ਉੱਚ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਗਲੇ (ਤੀਜੇ ਘਰ) ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਚਾਲ ਅਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਘਰ ਵਰਗੋੱਤਮ ਹੋਵੇ ਤੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਗ੍ਰਹਿ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਮੰਗਲਮਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਜਨਮ, ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਲਗਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਮੱਧਮ ਸੁੱਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ, ਮੰਗਲ, ਸ਼ੁਕਰ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਮੱਧ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਇੰਝੀ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਲਗਨ ਤੋਂ ਪੰਜਵੇਂ ਜਾਂ ਸੱਤਵੇਂ ਘਰ ਨੂੰ ਲਾਭਕਾਰੀ ਮਾਲਕ ਜੋੜਨ ਜਾਂ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਸੂਰਜ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਮੰਗਲ ਜਾਂ ਸ਼ਨੀ ਪੰਜਵੇਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨਾਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਅਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਸੰਬੰਧਤ ਘਰ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਜਾਂ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਪਤਨੀ ਦੀ ਮੌਤ ਅੱਗ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਸਿਰਫ ਇਕ ਗ੍ਰਹਿ ਸੱਤਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸ਼ੁਕਰ ਤਿਕੋਣ ਵਿੱਚ ਉਗੇ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਤੀ ਨਿਸ਼ਕੰਲਕ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਪੁੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਚੰਦਰਮਾ ਨੀਚ ਹੋਵੇ ਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਦੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਚੰਦਰਮਾ ਤੇ ਸ਼ੁਕਰ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਮਹਿਲਾ ਗ੍ਰਹਿ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਪਰ-ਸਤਰੀ ਗਾਮੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਲਾਭਕਾਰੀ ਗ੍ਰਹਿ ਵਲੋਂ ਦਰਸ਼ਿਤ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਸੁਡੌਲ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੀਜੇ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਲੋਂ ਦਰਸ਼ਿਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਕਾਰੀਗਰ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਚੰਦਰਮਾ ਨੀਚ ਹੋਣ ਤੇ ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਮੰਗਲ ਵਲੋਂ ਦਰਸ਼ਿਤ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਇੰਝੀ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਸ਼ਨੀ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਅਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਵਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗੁਪਤ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਚੰਦਰਮਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਮੰਗਲ ਨੀਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਲਗਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਅੰਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ, ਛੇਵੇਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਆਯੁ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਗ੍ਰਹਿ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਜੇ ਅਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਤੀਜੇ, ਛੇਵੇਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਖ਼ਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਲਗਨ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸ਼ਨੀ ਚੌਥੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਾਤ ਰੋਗ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਨਮ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਸਥਿਤੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਸੁੱਖ, ਦੁੱਖ, ਗੁਣ ਅਤੇ ਅਵਗੁਣ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।