ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਧਾਤੂਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ, ਡਰਦੇ, ਅਤੇ ਬੁਨਾਈ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਅਮੀਰ ਹੁੰਦੇ। ਅਸਟਰੋਲੋਜੀ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਯਜਨ-ਯਾਗਾਂ ਦੀ ਸਮਝ, ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾਲ ਉਹ ਲੋਕ ਕਰਹਾਰਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਮੀਰ ਸਨ। ਜੂਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜਿਆਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਾਰਗਰਾਂ, ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੀ ਬਹੁਤायत ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਯੂਟੇ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ। ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਧਰਤੀ-ਜਨਮੀਆਂ ਅਤੇ ਛਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਧਰਮਵਾਨ, ਪਰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਚਲਾਕ ਵੀ ਹੁੰਦੇ। ਕੁੰਭ ਵਿੱਚ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਾਸ-ਮਜ਼ਾਕ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਅੰਤਯਭਾ ਵਿੱਚ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ। ਤੀਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ, ਦੋਸਤਾਂ, ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ। ਉਹ ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਿੰਸਕ ਵਿਰਤੀ ਵਾਲਾ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਧਨਵਾਨ ਹੁੰਦਾ। ਬੁਧੀਮਾਨਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਵੀ, ਖੁਸ਼, ਨਾਟਕਕਾਰਾਂ, ਚੋਰਾਂ ਅਤੇ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੰਤਰੀ, ਹਿੰਸਕ ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਹਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਬੁਰੇ ਔਰਤ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਵਾਂਗ, ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਉੱਚੇ ਸਮੂਹ, ਆਕਾਸ਼ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਨੁਕੂਲ ਫਲ ਮਿਲਦੇ। ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਡਿਗਰੀ ਦੇ ਫਲ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਹ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਫਲ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੰਦਾ। ਮੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਧਨਵਾਨ, ਪਰ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤ; ਸਿੰਘ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹਾ। ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਨਾਲ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਧਨਵਾਨ, ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ। ਜੇ ਧਨ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ। ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਤੁਲਾ ਵਿੱਚ, ਦਸਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ, ਬਹਾਦਰ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕਦਰ ਵਾਲਾ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਉਹ ਮੂਕ, ਪਾਗਲ, ਬਹਿਰਾ, ਨੌਕਰ; ਮਿਥੁਨ ਵਿੱਚ ਲੰਗੜਾ, ਧਨੁ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ। ਉੱਤਮ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਵ, ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਪੁੱਤਰ-ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ। ਮੌਤ ਸਮੇਂ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਫੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਸੂਰਜ ਧਨ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਜੇ ਘਟਾਅ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੰਗ-ਹੀਣ ਅਤੇ ਨੀਚ; ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵੀ ਗਿਆਨੀ ਦੱਸਦੇ। ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਚੰਗੀ ਅਤੇ ਮਾੜੀ ਦੋਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ; ਹੋਰ ਥਾਂ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਮਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਕਈ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਡੂੰਘਾ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ। ਪਰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਨੀਚ, ਤਪਸਵੀ, ਲੋਭੀ, ਦੁਸ਼ਟ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ। ਛਾਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਖੁਸ਼; ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦਾ। ਚੜ੍ਹਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿੱਚ ਆਲਸੀ, ਹੌਲੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਢਲਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਗੁਆ ਲੈਂਦਾ। ਪੂਰੇ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਫਲ ਦਿੰਦਾ; ਨੀਵੇਂ ਜਾਂ ਤ੍ਰਿਕੋਣ ਵਿੱਚ ਫਲ ਘੱਟ। ਵੈਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਫਲ ਘੱਟ; ਨੀਚ ਜਾਂ ਅਸਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿੱਚ ਵੀ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ, ਫਿਰ ਧਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦਾ। ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਗ੍ਰਹਿ ਮਿਤ੍ਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿੱਚ, ਮੇਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਉੱਦਮੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਧਨਵਾਨ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦਾ। ਮਨੁੱਖ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਨਰਮਤਾ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਅਸੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਗ੍ਰਹਿ ਉਚਿਤ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਜੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਿ ਉਸ ਥਾਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਹੀ ਗੁਣ ਅਤੇ ਰੂਪ ਦੇ ਦਿੰਦੇ। ਜੇ ਕਠੋਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਬਹੁਤ ਹਿੰਸਕ; ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ, ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ। ਉਹ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ, ਨੌਕਰ ਵਾਂਗ ਜੀਉਂਦਾ, ਪਾਪੀ, ਹਿੰਸਕ ਅਤੇ ਬੁਧੀ ਤੋਂ ਵਾਂਗ। ਪਤਨੀ, ਤਾਕਤ, ਗਹਣੇ, ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਵ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਬਿਮਾਰ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਅਸੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਤੇ ਪਰ-ਸਤਰੀ ਵਾਂਗ। ਉਹ ਖੁਸ਼, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਧਨਵਾਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ। ਬੁਧੀ, ਕਲਾ, ਕਵਿਤਾ, ਮੂਰਤੀਕਲਾ, ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਅਤੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਉਹ ਕਈ ਖਤਰਨਾਕ, ਖੁਸ਼ੀਆਂ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਬਿਮਾਰੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗ੍ਰਹਿ, ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰੰਗ-ਰੂਪ, ਗੁਣ, ਅਤੇ ਫਲ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।