ਮੁਨਿਵਰ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਜਦੋਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮਿਆਦ ਜਾਂ ਆਯੁ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਦੋ ਅਰਧਾਂ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਅਤੇ ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਬਿੰਦੂਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਚੱਕਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਯੁ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਦਾ ਜਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਅਸਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਅੰਸ਼ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ, ਬਾਕੀ ਗਣਨਾ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਪੂਰੇ ਅੰਸ਼ ਨਹੀਂ ਲਏ ਜਾਂਦੇ, ਪਰ ਸੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਅੱਧਾ ਘਟਾਏ ਬਿਨਾਂ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸਾਲ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੂਰਜੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਘਟਾ ਕੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਆਦਿਕ ਲਈ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਬਚਤ 60 ਨਾਲ ਵੰਡੋ, ਤਾਂ ਭਾਗ ਮਹੀਨੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇ ਕੁਝ ਬਚ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਦਿਨ, ਘੰਟੇ ਆਦਿਕ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਚੇ ਸਾਲਾਂ ਨੂੰ 12 ਨਾਲ ਗੁਣਾ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਵਿਭਾਗ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਗ੍ਰਹਿ ਆਯੁ ਬਿਨਾਂ ਹਨ ਤੇ ਲਗਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਯੁ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਹਟਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਗ੍ਰਹਿ ਲਗਨ ਜਾਂ ਛੇਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗਣਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਬਰਾਬਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਗ੍ਰਹਿ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਆਯੁ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਗੁਣਨਫਲ ਨਾਲ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਗਣਨਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬਚਤ ਨੂੰ 200 ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਾਗ ਮਹੀਨੇ, ਬਚਤ ਦਿਨ ਆਦਿਕ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਬਚਤ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਆਦਿਕ ਦੇ ਗੁਣਨਫਲ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਮਹੀਨੇ, ਦਿਨ ਆਦਿਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਡਿਗਰੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਵੰਡ ਕੇ, ਮਹੀਨਿਆਂ ਅਤੇ ਲਗਨ ਤੋਂ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਗੁਣਨਫਲ ਨਾਲ ਗੁਣਾ ਕਰਨ ਤੇ ਨਤੀਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਲਗਨ, ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਮਿਆਦ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਆਯੁ ਵੱਧ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਆਦਿਕ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਆਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੱਤਵੇਂ, ਚੌਥੇ ਅਤੇ ਜੋ ਚਤੁਰਥ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵੀ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਮੁੰਦਰੀ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਫਲ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਚੌਥੇ ਅਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਲਈ ਗੁਣਨਫਲ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਸਮਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਬਚਤ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਆਦਿਕ ਦੇ ਗੁਣਨਫਲ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਹੀਨੇ ਆਦਿਕ ਇੱਕਤਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਮਿਆਦ ਵਿੱਚ ਸਾਲ, ਮਹੀਨੇ ਆਦਿਕ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ, ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਿਤ੍ਰ, ਉਚ, ਸਵਰਾਸ਼ੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸਾਲ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਗ੍ਰਹਿ ਦੂਜੇ ਥਾਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਤੀਜਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਾਰੇ ਨਤੀਜੇ ਉਸ ਦੀ ਮਿਆਦ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਗ੍ਰਹਿ ਸੁਭ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ, ਚਲਾਇਤ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਸਮੂਹ ਤੋਂ ਨਤੀਜਾ ਪੂਰਨ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਆਪਣੀ ਤ੍ਰਿਕੋਣ ਜਾਂ ਮਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਮਧਯਮ, ਪਰ ਉੱਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜੇ ਅਸੁਖਦਾਇਕ ਜਾਂ ਕਠਿਨ ਥਾਂ ਤੇ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਚਾਹੀਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਥਿਰ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਅੱਠਵੇਂ ਅਤੇ ਮੱਧ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਨਤੀਜਾ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਘੰਟੇ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਿੱਛੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਸਵਰਾਸ਼ੀ, ਉਚ ਜਾਂ ਸੂਰਜੀ ਥਾਂ ਤੋਂ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਆਦਿਕ ਲਈ ਨਤੀਜਾ ਛੇ ਗੁਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਅੰਤ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਜਾਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹਨ, ਉਥੋਂ ਵਾਧਾ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ, ਉਚ ਜਾਂ ਸਮਾਨ ਥਾਂ ਤੋਂ, ਜੇ ਅੱਠਵੇਂ ਜਾਂ ਪੰਜਵੇਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਵਰਨਨ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੇਂਦਰ, ਅੱਠਵੇਂ ਜਾਂ ਅੰਤ ਤੋਂ ਜਾਂ ਪੂਜਿਤ ਥਾਂ ਤੋਂ, ਨਤੀਜਾ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੇਂਦਰ, ਅੱਠਵੇਂ ਜਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ, ਆਪਣੇ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਸਮੂਹ ਸਹਿਤ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਰਮ, ਅਯਨ ਜਾਂ ਛੇਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਮੰਗਲ ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਮਿਲ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੰਗਲ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਜਾਂ ਲਗਨ ਤੋਂ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ, ਛੇਵੇਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਛੇਵੇਂ, ਅੱਠਵੇਂ ਜਾਂ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਨਤੀਜਾ ਲਗਨ ਤੋਂ ਜੋੜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੀਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਜਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਤੋਂ, ਜੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਦਿਸ਼ਾ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਜਾਂ ਜਨਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਛੇਵੇਂ ਜਾਂ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਹ ਲਗਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਆਯੁ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਗਣਨਾ, ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਸੰਯੋਗਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।