ਮਹਾਨ ਸੰਤ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਜਦੋਂ ਗ੍ਰਹਿ ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਯੁ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਉੱਚ ਰਾਸ਼ੀ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਲੰਮੀ ਆਯੁ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਲਗਨ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਕੋਣ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਉੱਚ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਯੁ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗ੍ਰਹਿ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਅਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੀਹ ਡਿਗਰੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਲੰਮੀ ਆਯੁ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ। ਜੇ ਲਗਨ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਦੋਵੇਂ ਅੱਠਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੀ ਆਯੁ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਨੌਵੇਂ ਘਰ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਜਾਂ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਜਾਂ ਨੌਵੇਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਆਯੁ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੌਤ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ ਨਾਲ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਯੁ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬੁੱਧ ਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਲਗਨ ਜਾਂ ਮ੍ਰਿਤਯੁ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗਣਨਾ ਸੂਰਜ ਨਾਲ; ਜੇ ਚੰਦ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਚੰਦ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਗਣਨਾ ਤਿੱਥੀ, ਵਾਰ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਦਿ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨਕਸ਼ਤਰ, ਚੰਦ, ਦੋ ਪੱਖ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਸਿਰ ਦੇ ਉੱਤੇ ਦੀ ਗਣਨਾ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੱਕਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਯੁ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹਨ। ਜੇ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਦਾ ਜਾਂ ਸ਼ੁਕਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਸਤ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਧਾ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਭਾਗ ਛੱਡ ਕੇ, ਬਾਕੀ ਭਾਗ ਆਯੁ ਦੀ ਗਣਨਾ ਲਈ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਭਾਗ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਲਏ ਜਾਂਦੇ, ਪਰ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਭਾਗ ਅੱਧੇ ਘਟਾਏ ਬਿਨਾਂ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਾਕੀ ਸਾਲ, ਜੋ ਸੂਰਜੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਘਟਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹੀਨੇ ਆਦਿ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਬਾਕੀ ਅੰਕ ਸਾਠ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਤਰਾ ਮਹੀਨੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਬਾਕੀ ਦਿਨ, ਘੰਟੇ ਆਦਿ। ਬਚੇ ਸਾਲਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੁਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਆਗੇ ਗਿਣਤੀ ਲਈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਆਯੁ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਲਗਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭਾਗ ਹਟਾ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਗ੍ਰਹਿ ਲਗਨ ਜਾਂ ਛੇਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗਣਨਾ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਬਰਾਬਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਭਾਗ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਗ੍ਰਹਿ ਦਾ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਆਯੁ ਦੇ ਭਾਗ ਗੁਣਨ ਨਾਲ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹੀ ਗਣਨਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬਚਤ ਅੰਕ ਦੋ ਸੌ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਤਰਾ ਮਹੀਨੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਬਾਕੀ ਦਿਨ ਆਦਿ। ਜੇ ਬਚਤ ਅੰਕ ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਦੇ ਗੁਣਨ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਹੀਨੇ, ਦਿਨ ਆਦਿ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਭਾਗ, ਡਿਗਰੀਆਂ ਨਾਲ ਵੰਡ ਕੇ, ਮਹੀਨਿਆਂ ਨਾਲ ਗੁਣਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਲਗਨ ਤੋਂ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਗੁਣਨ ਨਾਲ ਜੋ ਨਤੀਜਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲਗਨ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਉਸਦਾ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਆਯੁ ਵੱਧ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੱਤਵੇਂ, ਚੌਥੇ ਅਤੇ ਜੋ ਚਤੁਰਥ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਨ। ਸੱਤਵੇਂ, ਚੌਥੇ ਅਤੇ ਜਲ-ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਫਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਚੌਥੇ ਅਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਲਈ ਗੁਣਨ ਦੇ ਗੁਣਕ ਸੁਰਗ ਦੇ ਸਮਾਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਬਚਤ ਅੰਕ ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਦੇ ਗੁਣਨ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਹੀਨੇ ਆਦਿ ਇਕਤਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਨਾਰਦ ਜੀ। ਉਹ ਸਮਾਂ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਸੁਆਮੀ, ਮਿੱਤਰ, ਉੱਚ, ਆਪਣੀ ਰਾਸ਼ੀ, ਚੰਦ, ਸਾਲ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਆਦਿ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਗ੍ਰਹਿ ਦੂਜੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੰਬੰਧਤ ਫਲ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੀਵਨ-ਯਾਪਨ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਫਲ ਉਸਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਗ੍ਰਹਿ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ, ਚਲਾਇਤ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਜਥੇਬੰਦੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਫਲ ਪੂਰਨ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਅੱਠਵੇਂ ਜਥੇ ਤੋਂ ਫਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੂਰਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨਤੀਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਆਪਣੀ ਤ੍ਰਿਕੋਣ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਧਯਮ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉੱਤਮ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਅਪਰੀਤਿਕਰ ਜਾਂ ਕਠੋਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਫਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਥਿਰ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਅੱਠਵੇਂ ਅਤੇ ਮੱਧ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫਲ ਅਪਰੀਤਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਘੰਟੇ ਦਾ ਫਲ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਨਾਸਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਫਲ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਆਯੁ ਦੀ ਗਣਨਾ ਅਤੇ ਫਲ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਅਸਲ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।