ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਬਹੁਤ ਨਰਮ, ਸੂਰਜੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ-ਸਮ, ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਚਲਣ ਤੇ ਅਸਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪਿਛਲੇ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਮਲੇਫਿਕ ਜਾਂ ਬਨੇਫਿਕ ਗ੍ਰਹਾਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਕੀੜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾ ਵੇਖੇ ਜਾਂ, ਤਾਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਣੀ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਉਸ ਗ੍ਰਹ ਦੇ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਛੇਵੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੇ ਸ਼ੁਕਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਮੌਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਬਨੇਫਿਕ ਗ੍ਰਹਾਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸ਼ੁਕਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਲਗਨ, ਅਠਵਾਂ ਜਾਂ ਬਾਰਵਾਂ ਘਰ ਮਲੇਫਿਕ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਮਲੇਫਿਕ ਗ੍ਰਹਾਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜੇ ਮਲੇਫਿਕ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਅਸਪੈਕਟ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਮਾਤਾ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਕੋਈ ਬਨੇਫਿਕ ਅਸਪੈਕਟ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਮੌਤ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਜੇ ਮਲੇਫਿਕ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਸਪੈਕਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਜੀਵ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲਗਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਜੇ ਮਲੇਫਿਕ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਹੋਣ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਅੱਠ ਮਲੇਫਿਕ ਗ੍ਰਹਾਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਛੇਵਾਂ, ਅਠਵਾਂ ਜਾਂ ਬਾਰਵਾਂ ਘਰ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਜੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੀਵਨ ਸੀਮਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਗ੍ਰਹ ਉੱਚਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਧੀਆ ਆਯੁਸ਼ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬਨੇਫਿਕ ਗ੍ਰਹਾਂ ਆਪਣੇ, ਉੱਚੇ ਜਾਂ ਮਿਤ੍ਰ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਣ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਧੀਆ ਆਯੁਸ਼ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਬਨੇਫਿਕ ਗ੍ਰਹਾਂ ਜੇ ਲਗਨ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਕੋਣ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਉੱਚਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਯੁਸ਼ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਗ੍ਰਹਾਂ ਜੇ ਕੋਣੀ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤੇ ਅਠਵਾਂ ਘਰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਤੀਹ ਡਿਗਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਯੁਸ਼ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਲਗਨ ਸਵਾਮੀ ਤੇ ਅਠਵਾਂ ਘਰ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਦੋਵੇਂ ਅਠਵਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੀ ਆਯੁਸ਼ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਨੌਵਾਂ ਘਰ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਜੇ ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕੋਣੀ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਬਾਰਵਾਂ ਜਾਂ ਨੌਵਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਯੁਸ਼ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਵਿਘਟਨ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਮਲੇਫਿਕ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਅਠਵਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਤਾਂ ਆਯੁਸ਼ ਸੂਰਜੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬੁਧ ਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਮਿਲਣ, ਤੇ ਬਨੇਫਿਕ ਗ੍ਰਹਾਂ ਲਗਨ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗਣਨਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ; ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗਣਨਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਗਣਨਾ ਚੰਦ੍ਰ ਦਿਨ, ਸੂਰਜ ਦਿਨ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਦਿ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨਕਸ਼ਤਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਦੋ ਹਿੱਸੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਸਿਰ ਦੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੱਕਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਯੁਸ਼ ਲਈ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਗ੍ਰਹ ਮੰਦਾ ਜਾਂ ਸ਼ੁਕਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਅਸਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਵੈਰੀ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਬਾਕੀ ਹਿੱਸੇ ਆਯੁਸ਼ ਦੀ ਗਣਨਾ ਲਈ ਲਿਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਲੇਫਿਕ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦੇ, ਪਰ ਬਨੇਫਿਕ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਅੱਧਾ ਛੱਡ ਕੇ ਲਿਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਾਕੀ ਸਾਲ, ਸੂਰਜੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਘਟਾ ਕੇ, ਮਹੀਨੇ ਆਦਿ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ ਸੱਠ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਾਗ ਮਹੀਨੇ, ਤੇ ਜੋ ਬਚ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਦਿਨ, ਘੰਟੇ ਆਦਿ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬਾਕੀ ਸਾਲਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਗੁਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਆਯੁਸ਼ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਲਗਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹਟਾ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਗ੍ਰਹ ਲਗਨ ਜਾਂ ਛੇਵੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗਣਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜਦੋਂ ਸਮਾਨਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਗ੍ਰਹ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਆਯੁਸ਼ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਗੁਣਨਫਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਗਣਨਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ ਦੋ ਸੌ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਹੀਨੇ, ਤੇ ਬਚਿਆ ਹਿੱਸਾ ਦਿਨ ਆਦਿ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਦੇ ਗੁਣਨਫਲ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਮਹੀਨੇ, ਦਿਨ ਆਦਿ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਿੱਸਾ ਜਦੋਂ ਡਿਗਰੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਲਗਨ ਤੋਂ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਗੁਣਨਫਲ ਨਾਲ ਗੁਣਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਲਗਨ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਆਯੁਸ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਸamaan ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਤਵਾਂ, ਚੌਥਾ, ਤੇ ਉਹ ਜੋ ਕੋਣੀ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਸਾਤਵਾਂ, ਚੌਥਾ, ਤੇ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰੀ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਚੌਥੇ ਤੇ ਅਠਵੇਂ ਘਰ ਲਈ ਗੁਣਨਫਲ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਚਲਣ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਯੋਗਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਯੁਸ਼ ਦੀ ਗਣਨਾ, ਜੀਵਨ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।