ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੰਗ ਬਾਰੇ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਰੰਗ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਬੁੱਧ ਜਾਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਰਗੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ, ਸਿਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ—ਗਲਾ, ਮੋਢੇ, ਪਾਸੇ, ਦਿਲ, ਛਾਤੀ, ਨਾਭੀ, ਮੂਤ੍ਰਾਸ਼ਯ—ਇਹਨਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਰਾਨਾਂ ਜਾਂ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਰੋਗ ਆਉਂਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰਾਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਸੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ। ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ, ਜੇਕਰ ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਰਾਸ਼ੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਰੋਗ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਸਿੰਗ ਵਾਲੇ, ਯਜਨ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਕਾਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਪਿੱਠ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਕਿਸੇ ਰਾਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਘਾਵ ਜਾਂ ਵਿਗਾੜ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਜੀਵ ਚੌਕੋਣੇ ਆਕਾਰ ਦੇ, ਪੀਲੇ-ਭੂਰੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਿੱਤ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ, ਘੱਟ ਵਾਲ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਹੋਰ ਤਿੱਖੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਨੌਜਵਾਨ, ਮੰਗਲ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਪਿੱਤ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਚੰਚਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਜੀਵ ਪੀਲੇ, ਚਿੱਟੇ, ਲੰਮੇ, ਕਫ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਕੁਝ ਲੰਮੇ, ਭੂਰੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਨੀਲੇ, ਰੁੱਖੇ ਅਤੇ ਸ਼ਨੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਕੋਮਲਤਾ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕਤਾ ਅਨੁਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਪਿਛਲੇ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜੀਵ ਦੀ ਮੌਤ ਕੀੜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦੇ, ਤਾਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਦੀ ਮੌਤ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੂੰਡਲੀ ਦੇ ਕੋਣ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕਰ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਉਸ ਗ੍ਰਹ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮੌਤ ਦੀ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਛੇਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੇਕਰ ਸ਼ੁਕਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਮੌਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੇਕਰ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸ਼ੁਕਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਲਗਨ, ਅੱਠਵਾਂ ਜਾਂ ਬਾਰਵਾਂ ਘਰ ਪਾਪ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਾਪ ਗ੍ਰਹਾਂ ਹੋਣ; ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਉੱਤੇ ਪਾਪ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਵੇ, ਮਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ੁਭ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਲਗਨ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੋਵੇਂ ਪਾਪ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਹੋਣ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਅੱਠ ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਾਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਆਯੁ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਛੇਵੇਂ, ਅੱਠਵੇਂ ਜਾਂ ਬਾਰਵੇਂ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਿਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਯੁ ਸੀਮਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਇਹ ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਪਦ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉੱਚਤਮ ਆਯੁ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਉੱਚ, ਜਾਂ ਮਿੱਤਰ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਮਾਲਿਕ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਲਗਨ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਕੋਣ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਉੱਚੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗ੍ਰਹਾਂ ਕੋਣੀ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਅੱਠਵਾਂ ਘਰ ਤੀਸ ਡਿਗਰੀਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਯੁ ਲੰਮੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਲਗਨ ਦਾ ਮਾਲਿਕ ਅਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਿਕ ਦੋਵੇਂ ਅੱਠਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੀ ਆਯੁ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਨੌਵੇਂ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਿਕ ਜੇਕਰ ਸ਼ੁਕਰ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕੋਣੀ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਬਾਰਵੇਂ ਜਾਂ ਨੌਵੇਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਆਯੁ ਦਾ ਨਿਰਧਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਮੌਤ ਦਾ ਮਾਲਿਕ ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਯੁ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਲਗਨ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਨਤੀਜੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਸੂਰਜ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗਣਨਾ ਸੂਰਜ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜੇਕਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਨੁਸਾਰ। ਗਣਨਾ ਚੰਦਰ ਦਿਨ, ਸੂਰਜ ਦਿਨ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਦਿ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨਕਸ਼ਤਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਦੋ ਅਰਧਾਂ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਵੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੱਕਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹੀ ਹਿੱਸੇ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਯੁ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਗ੍ਰਹ ਮੰਦਾ ਜਾਂ ਸ਼ੁਕਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਸਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਬਾਕੀ ਹਿੱਸੇ ਆਯੁ ਗਣਨਾ ਲਈ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਲਏ ਜਾਂਦੇ; ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਅੱਧਾ ਛੱਡ ਕੇ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਾਕੀ ਬਚੇ ਸਾਲ, ਸੂਰਜ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਘਟਾ ਕੇ, ਮਹੀਨੇ ਆਦਿ ਵਜੋਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਬਚਤ ਸੱਠ ਨਾਲ ਵੰਡਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਭਾਗ ਮਹੀਨੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਚਤ ਦਿਨ, ਘੰਟੇ ਆਦਿ। ਬਚੇ ਸਾਲਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੁਣਾ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਗ੍ਰਹਾਂ ਜੋ ਆਯੁ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਲਗਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹਟਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਗ੍ਰਹ ਲਗਨ ਜਾਂ ਛੇਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗਣਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਬਲਕਿ ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਆਯੁ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਪਹਲੂਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।