ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਦੇ ਗੁਪਤ ਰਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਗਣਨਾ ਦੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਤਬ ਸੰਤਾਂ ਨੇ ਗ੍ਰਹਾਂ, ਚੰਦ, ਤਿਥੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਨੀ ਲਈ ਛੇ, ਪੰਜ, ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਅਤੇ ਸਰਪ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਹਨ। ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥੀ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਅੱਗ, ਸੰਯਮ, ਘੋੜਾ ਅਤੇ ਦਸ ਰੂਪ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਯੁਗ ਵਿਚ ਵਸੂਆਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਅਤੇ ਅਠ ਰੂਪ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਪਹਾੜ ਤਿਥੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਤਿਥੀਆਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੋ, ਅਠ, ਆਕਾਸ਼, ਤੀਰ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਛੇ, ਤਿੰਨ, ਅੱਗ, ਵੇਦ, ਅੱਗ, ਪੰਜ ਅਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਹਨ। ਮੰਗਲ ਲਈ ਆਪਣਾ ਵੇਦ ਹੈ; ਬੁਧ ਲਈ ਅੱਠ ਰੁੱਤਾਂ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਸ਼ਨੀ ਲਈ ਗਾਂ ਅਤੇ ਅੱਗ ਗ੍ਰੰਥੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਤਾ ਲਈ ਪਹਾੜ, ਚੰਦ, ਜਿੱਤ, ਇੱਕ ਧੁਨੀ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਯੁਗ ਵਿਚ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲੁਣ-ਮਹੀਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੂਰਜ-ਮਹੀਨਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਤਿਥੀਆਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਵਨਾ, ਸੂਰਜੀ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਨ, ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ ਸਾਲ ਇੱਥੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਮਹੀਨੇ, ਸਾਲ ਅਤੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਜੋੜ, ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਵੰਡ ਕੇ, ਮੰਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਗੁਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਪ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੰਦ ਜਾਂ ਤੇਜ਼ ਫਲ ਭੋਗਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਘੇਰਾ ਅਠ ਸੋ ਯੋਜਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕੰਨ-ਆਕਾਰ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਲਈ ਦੁੱਗਣਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੱਚਾ ਘੇਰਾ ਚੋਰਡ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਸਾਈਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰੇਡੀਅਸ ਨਾਲ ਗੁਣ ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਇਕਾਈਆਂ ਦੀ ਗਣਨਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਤੀਜਾ ਗ੍ਰਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਦੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੇਂਦਰੀ ਰੇਖਾ 'ਤੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਦਿਨ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਹਾਨੀ ਅੱਧੀ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭੋਗ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਗਏ ਨਾਡੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਗੁਣਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਠਵੇਂ ਭਾਗ ਤੋਂ ਸਮੇਂ ਦੀ ਇਕਾਈ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦੱਖਣੀ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਬਿੰਦੂ ਰਾਸ਼ੀ ਚੱਕਰ 'ਤੇ ਅਸੀ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਨਿਵਾਸ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਾਈਨ ਨੂੰ ਦੁੱਗਣਾ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਸਾਈਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਕਰਕੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਡਿਗਰੀ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਭਾਗ ਪਹਿਲਾ ਅਰਧ-ਚੋਰਡ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪਹਿਲੇ ਨਾਲ ਵੰਡ ਕੇ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਜੋੜ ਕੇ ਕੁੱਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਡਿਕਲੀਨੇਸ਼ਨ ਚੋਰਡ ਸੱਤ ਰਸਤੇ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੇ ਉਤਪਾਦ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰਹ ਦੀ ਸੋਧ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਦ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੋਧਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਚੋਰਡ ਆਰਕ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਲ ਅਸਮਾਨ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਪੈਰ ਦੇ ਨਿਕਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਡਿਗਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਮੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਵੰਡ ਕੇ, ਮਿਲੀ ਚੋਰਡ-ਉਤਪਾਦ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਚੋਰਡ-ਉਤਪਾਦ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤੀ ਮੁੱਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਜਿਆ-ਪਿੰਡਾ ਆਪਣਾ ਮਾਪ ਗੁਆ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਤਪਾਦ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਆ ਹਟਾ ਕੇ, ਬਾਕੀ ਨੂੰ ਯਥਾ-ਉਚਿਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅੰਤਰ ਵਜੋਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਦ ਆਰਕ-ਖੰਡ 'ਮਾਨਵ' ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੇ 'ਸ਼ੀਤਗੋਰਦਾ'। ਜੋੜ ਦੇ ਆਖਰੀ ਆਰਕ-ਖੰਡ 'ਖਾਗਨੀ', 'ਸੁਰਾ', 'ਸੂਰਯ', ਅਤੇ 'ਨਵਾਰਣਵਾ' ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੰਗਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਲਈ, ਜੋੜ ਦੇ ਆਖਰੀ ਆਰਕ-ਖੰਡ 'ਸ਼ੌਘਨਿਆ', 'ਯੁਗਮਾਂਤਾ', 'ਅੱਗ', ਅਤੇ 'ਦਸਰਕਾ' ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਮ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਆਖਰੀ 'viviśveya' ਅਤੇ 'aparvatā' ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਰਾਏ ਅਨੁਸਾਰ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਮ ਅਤੇ ਸਮ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਖਰੀ ਗੁਣ ਭੁਜਾ-ਜਿਆ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਜਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਭੁਜਾ, ਕੋਟੀ ਅਤੇ ਜਿਆ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਡਿਗਰੀ ਅਤੇ ਮਿੰਟਾਂ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਟੀ ਦਾ ਉਤਪਾਦ ਕੇਂਦਰ 'ਤੇ, ਮਕਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ 'ਧਨਾ' ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਣਨਾ, ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਨਾਲ, ਸੰਤਾਂ ਨੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਗਣਨਾ ਦੇ ਗੁਪਤ ਰਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।