ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਮਨ ਸੀ, ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ, ਗਧਿਆਂ ਅਤੇ ਓਟਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਤੇ ਜਾਂਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵੱਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਅਧੂਰੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਵਜ੍ਹਾ ਦੇ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾ ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਦਾ ਦਰਜਾ ਰੱਖਦਾ, ਨਾ ਵਿਦਵਾਨ, ਨਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ। ਇਸ ਦੁਖ-ਦਰਦ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਗਾਧੀ ਦੇ ਘੀ ਅਤੇ ਸਰੋਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿਣ। ਫਿਰ, ਤੁਰੰਤ ਮਿੱਟੀ, ਪੀਲਾ ਰੰਗ, ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਗੁਗਗਲ ਦੀ ਧੂਣੀ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਖਾਲ, ਜੋ ਨਰ-ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਸ਼ੁਭ ਆਸਨ ਵਿਛਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਸ਼ੁਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਣ। ਭਗਾ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦੇ ਹਨ। ਪਾਣੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮੱਥੇ, ਕੰਨਾਂ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। 'ਕੂਸ਼ਮਾਂਡਾ', 'ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ' ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੰਤ੍ਰ, 'ਸਵਾਹਾ' ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਚੌਕ ਤੇ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵਿਛਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਕਿਆ ਅਤੇ ਅਣਪਕਿਆ ਮੱਛੀ, ਅਤੇ ਮਾਸ ਵੀ, ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੂਲੀ, ਭੁੰਨੀਆਂ ਪਕੌੜੀਆਂ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਪਕੌੜੀਆਂ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਟਾਹਣਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਿਆ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕੋ। ਦੂਬ ਘਾਸ, ਸਰੋਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਪਾਣੀ, ਇੱਕ ਭਰਪੂਰ ਮੋਠੀ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿਓ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ: "ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿਓ, ਮੈਨੂੰ ਧਨ ਦਿਓ, ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਦਿਓ।" ਧੂਣੀ, ਦੀਵੇ, ਭੋਜਨ ਦੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ, ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਓ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਜੋੜੀ ਕੱਪੜੇ ਦਿਓ। ਜੇ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਤਾਕਤ, ਵਾਧਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਾਹੂ, ਕੇਤੂ ਅਤੇ ਨੌ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਹੋਰ ਧਾਤਾਂ ਅਤੇ ਸਿਸੇ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਈ ਵਰਤਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੰਗਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਹਰ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰੋ। ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਹਨ: ਉਦਬੁਧਾ, ਸਵਾਤੀ, ਯਦਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਉੱਪਲਿਆ ਹੋਇਆ ਚਾਵਲ। ਸ਼ੰਨਾ, ਦੇਵੀ, ਅਤੇ ਡੰਡੇ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਕੇ, ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਉਦੁੰਬਰਾ, ਸ਼ਮੀ, ਦੂਬ ਅਤੇ ਕੁਸ਼, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੱਕੜੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅੱਗ ਲਈ ਵਰਤੋ। ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਘੀ, ਜਾਂ ਦਹੀਂ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰੋ। ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ, ਪੀਸੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਕਾਲਾ ਲੋਹਾ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਕਰੀ, ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਦਾਨ ਹਨ। "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।" ਕਿਉਂਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਣਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹਨ। ਮਹਾਗਣਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਗੌਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਾਤਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ, ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਰੋਹਾਂ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਸੇਨਾ, ਸਵਧਾ, ਸਵਾਹਾ, ਮਾਤਾਵਾਂ, ਵੈਧ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤੀ—ਇਹ ਗਣੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇ, ਇਕੱਠੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਅਟੁੱਟ ਅਨਾਜ, ਫੁੱਲ, ਧੂਣੀ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਫਲ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।