ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਸੀ, ਉਹ ਅਗਨਿ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ—ਉਹ ਚਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮੇਂਡੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਨਵੇਂ ਉੱਗੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ। ਜਦ ਇਹ ਰੂਪ ਜਾਣ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਮ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਐਸਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ। ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਲ ਦੀ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਾਦੂ-ਟੋਨੇ ਵਾਲੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਹੁਤੀ ਲਈ ਸੂਰ, ਹਿਰਣ ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਹੰਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਿਰਣ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਵਿਚਕਾਰਲੇ, ਅੰਗੂਠੇ ਅਤੇ ਅਨਾਮਿਕਾ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਦੇਣੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੁਜਾਰੀ ਤਿਲ ਨੂੰ ਦਹੀਂ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਆਹੁਤੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ। ਪੁੰਨ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਨਾਮਿਕਾ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਲਪੇਟ ਕੇ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕਰਮ ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀਤਾ ਲਈ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਲ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਮੁੰਡੇ ਸਿਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚੁੱਕੜਿਆਂ, ਗਧਿਆਂ ਅਤੇ ਊਠਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਾਂਦਿਆਂ ਵੀ, ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਕਿ ਹੋਰ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ; ਮਨ ਉਦਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੰਮ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਨਾ ਉੱਥੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਨਾ ਵਿਦਵਾਨ, ਨਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਤੇ ਨਾ ਪਾਠ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਗਊ ਦੇ ਘਿਉ ਅਤੇ ਸਰੋਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੁਭ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੁਰੰਤ ਮਿੱਟੀ, ਪੀਲਾ ਰੰਗ, ਸੁਗੰਧੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਗੁੱਗਲ ਦੀ ਧੂਪ ਰੱਖੋ। ਫਿਰ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਨਪੁੰਸਕ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਖਾਲ ਉੱਤੇ ਸ਼ੁਭ ਆਸਨ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ। ਭਗਾ, ਇੰਦਰ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਦਿਤੀ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ ਤੇਰੇ ਮੱਥੇ, ਕੰਨਾਂ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਬਾਂਏ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ। “ਕੂਸ਼ਮਾਂਡਾ”, “ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ” ਆਦਿ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ “ਸ੍ਵਾਹਾ” ਕਹੋ। ਚੌਰਾਹੇ ਉੱਤੇ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਵਿਛਾ ਦੇਵੇ। ਪਕਿਆ ਤੇ ਕੱਚਾ ਮੱਛੀ ਅਤੇ ਮਾਸ ਵੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਇੰਝ ਹੀ, ਮੁਲੀ, ਤਲੇ ਹੋਏ ਪੂਰੇ, ਮਿਠੇ ਪੂਰੇ ਅਤੇ ਨਰਮ ਕੋਪਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵੀ ਭੇਂਟ ਕਰੋ। ਇਹ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਓ। ਦੂਬ ਘਾਹ, ਸਰੋਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭਰੀ ਹੋਈ ਮुठੀ ਚੜ੍ਹਾਓ। “ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ, ਮੈਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਣ, ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ”—ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰੋ। ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਭੋਜਨ, ਸੁਗੰਧੀ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ ਅਤੇ ਅਪਨੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਜੋੜਾ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿਓ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਧਨ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਤਾਕਤ, ਵਾਧਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜਾਂ ਤਾਜਗੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਹੁ, ਕੇਤੁ ਤੇ ਨੌਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਹੋਰ ਧਾਤਾਂ ਜਾਂ ਸੀਸੇ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਈ ਵਰਤੋ। ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਫਿਕ ਰੰਗਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਂਟ ਕਰੋ। ਹਰ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਿਓ। ਨਿਯਤ ਚੜ੍ਹਾਵੇ: ਉਦਭੁਦ, ਸ੍ਵਾਤੀ, ਯਦਾਰਯਾ ਅਤੇ ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਚਾਵਲ ਹਨ। ਸ਼ੰਨਾ ਦੇਵੀ, ਡੰਡੀਆਂ ਅਤੇ ਝੰਡੀਆਂ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀਆਂ ਹਨ। ਉਦੁੰਬਰਾ, ਸ਼ਮੀ, ਦੂਬ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਸਤੇ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਦਹੀਂ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਿਓ। ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ, ਪੀਸੀ ਹੋਈਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਆਪਣੇ ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਸਭ ਭੇਂਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉ।