ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਾਣੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵ-ਮਹਾਰਾਜਾ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਪਰ, ਜਦ ਰਾਣੀ ਆਪਣੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੇ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਪਈ। ਕੁਝ ਪਾਪਾਂ—ਜਿਵੇਂ ਪਾਖੰਡ, ਨਿੰਦਾ, ਜਾਂ ਅਜਨਮੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਹਤਿਆ—ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ-ਘਾਤੀ ਲਈ ਵੀ ਮੁਆਫੀ ਨਹੀਂ। ਪਰ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੁੱਖ, ਜੋ ਉੱਠਿਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਗਹਿਰੀ ਪੀੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਕੇ ਰੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤਵਨਾ ਮਿਲੀ: "ਰੋ ਨਾ, ਰਾਣੀ! ਤੂੰ ਉੱਚੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗੀ।" ਇਸ ਲਈ, ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਕਰਮ ਹਨ, ਉਹ ਕਰ। ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪੁਣਵਾਂ, ਮੌਤ ਸਭ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ। ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ, ਇਥੇ ਦੁੱਖ ਬਹੁਤ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇੱਥੇ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹਨ। "ਕੰਵਲ-ਮੁਖੀਏ," ਸਭ ਜੀਵ ਮੌਤ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣੇ ਹੀ ਹਨ। ਅਗਿਆਨ ਲੋਕ ਵਧੇਰੇ ਕਾਰਨਾਂ 'ਤੇ ਆਧਾਰ ਕਰਕੇ ਅਫਵਾਹਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਨਿਭਾ, ਤੇ ਸਥਿਰ ਰਹਿ। ਕਰਮ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵੀ ਕੇਵਲ ਝੂਠੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਹੈ। ਪੀੜ੍ਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਬੋਲੀ। "ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦਰੱਖਤ ਕੇਵਲ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਫਲ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦੇ।" ਉਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਹਰੀ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਦੁੱਖ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹਨੇਰਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਰਾਣੀ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਉੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਔਰਵਾ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਤੀ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਭਗਤ ਆਤਮਾ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਹ-ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਾਵ-ਭਰਿਆ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ। ਪਰ, ਰਾਣੀ ਦਾ ਮਨ ਆਪਣੀ ਸਹ-ਪਤਨੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਪਾਪੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਗਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪੁਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ, ਨਿਖ਼ਰਤ, ਸ਼ੁਧ, ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪੁਣ-ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਕਿਥੇ ਹੈ? ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਸ਼ੰਭੂ ਜੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਠੰਡੀ ਰਾਖ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਲੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਦਿੰਦਾ। ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਭਗਤ ਆਤਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹਨ। ਗਰਾ, ਥੱਕ ਚੁੱਕਾ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਗਿਆ; ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਲੰਘ ਗਏ—ਇਹ ਵਾਕਈ ਅਚੰਭਾ ਸੀ। ਜਨਮ ਦੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਤੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਮ ਸਗਰਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮੁੰਡਨ ਤੇ ਜਨੇਉ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ। ਸਗਰਾ, ਹਾਲੇ ਵੀ ਬਚਪਨ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ, ਪਰ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਔਰਵਾ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।