ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਗਲਾ ਭੁੱਖ ਕਾਰਨ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਲੱਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ। ਉਹ ਆ ਕੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ, "ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਇਕੱਲਾ ਕਿਉਂ ਬੈਠਾ ਹੈਂ?" ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਰੁਕਿਆ ਹਾਂ।" ਅਗਲੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਰਾਜਾ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹਨ। ਤੇਰਾ ਗਿਆਨ ਵੈਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੂੰ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹੀ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।" ਉਹ ਫਿਰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਹਾਥੀ ਹੈ, ਤੇ ਕੌਣ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ? ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਵਾਰ ਤੇ ਜਿਸ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕੌਣ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ?" "ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਹੇਠਾਂ ਵੰਡ ਕਿਹੜੀ ਹੈ, ਉਪਰ ਕਿਹੜੀ ਹੈ?" ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣ, ਜੋ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਸਮਝ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਨ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪ ਦੱਸ, ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਕੌਣ ਹਾਂ?" ਨਿਦਾਘ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਵੰਦਨਯ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਆਚਾਰਯ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਆਤਮਰੂਪ Ṛbhu ਹੈਂ। ਜਿਵੇਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਗੁਰੂ ਹੀ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈਂ।" ਗੁਰੂ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ, Ṛbhu ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਨਿਦਾਘ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹਕੀਕਤ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਪੂਰਨ ਅਦਵੈਤਤਾ—ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਨਿਦਾਘ ਵੀ ਅਦਵੈਤ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੋਖਸ਼ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਾਣ ਕਿ ਆਤਮਾ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ, ਸਰਬਵਿਆਪੀ ਚੇਤਨਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਆਤਮਾ ਇੱਕ ਹੈ, ਪਰ ਮੋਹ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਜਾਪਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਤਮਾ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਉਹ ਆਤਮਾ ਤੂੰ ਹੈਂ, ਉਹ ਆਤਮਾ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ; ਵੱਖਰੇਪਣ ਦਾ ਭ੍ਰਮ ਮੂੜਤਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਸੀ, ਉਸੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੋਖਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਗਿਆਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੋਖਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਹੋਰ ਮੈਂ ਕੀ ਦੱਸਾਂ? ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ Sanandana ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ। "ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਆਤਮਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।" ਉਹ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸਿਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਅੰਦਰੋਂ ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਬੇਪਰਵਾਹ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। "ਵਿਆਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕਿ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗਿਆਨ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ?" "ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ—ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਾ। ਹੇ ਮুনি, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮ-ਤੱਤ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।" "ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਧਰਮ ਦਾ ਆਚਰਨ ਕੀਤਾ; ਜੋ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹੈ।" "ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਕਰਮ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।" "ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਵੈਦ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਵਿਦਵਾਨ ਛੰਦ ਦੀ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਛੇ ਵਾਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।" "ਇਹ ਚਾਰ ਵੈਦ ਹੀ ਧਰਮ ਨਿਰਣੇ ਲਈ ਪ੍ਰਮਾਣ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਪੜ੍ਹ ਲਏ, ਉਹੀ ਪ੍ਰਵਲ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਲੱਖਾਂ ਗ੍ਰੰਥ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ।" "ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।" "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਰ ਤੱਤ ਦੱਸਾਂਗਾ।" "ਮੈਨੂੰ ਸੁਣ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵੈਦਾਂ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਯਜਨਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸੁਰਾਂ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਪਯੋਗ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।