ਇੱਕ ਵਾਰ, ਭੁੱਖੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਜਿਵੇਂ ਯਜਨ ਦੇ ਛੁਰੀ ਨੂੰ ਅੱਗ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ, ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਹੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੇ। ਮਨ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ—ਇਹ ਦੋਨੋ ਮਨ ਦੇ ਗੁਣ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ "ਤੁਹਾਡਾ ਨਿਵਾਸ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?" ਅਤੇ "ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵੋਗੇ?"—ਤਾਂ ਜਾਣ ਲਓ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ ਜੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਉਂਦਾ ਨਹੀਂ; ਮੇਰਾ ਕਿਸੇ ਇਕ ਥਾਂ ਤੇ ਨਿਵਾਸ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੀ ਇਹ ਜੀਭ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ "ਇਹ ਸੁਆਦ ਹੈ," ਇਹ ਤੁਸੀਂ ਬਣਾਈ। ਜੋ ਕੁਝ ਸੁਆਦ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਨਾਸ਼ਵਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ, ਵਿਚਕਾਰ ਅਤੇ ਅੰਤ—ਕਿਹੜਾ ਭੋਜਨ ਸੱਚਮੁੱਚ ਆਨੰਦ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ? ਇਹ ਸਰੀਰ ਵੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਅਣੂਆਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ। ਚੀਨੀ ਅਤੇ ਫਲ ਵੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅਣੂਆਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹਨ। ਮਨ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖੋ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ; ਇਹੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਮਾਰਗ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਦਾਘ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ। "ਮੇਰਾ ਭ੍ਰਮ ਤੁਹਾਡੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੇ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉੱਚਤਮ ਸੱਚਾਈ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਕੇ ਦਿਆਂਗਾ।" "ਉੱਚਤਮ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਜੋ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" ਉੱਚਤਮ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨਿਦਾਘ ਲਈ ਗਿਆਨ ਦੀ ਭੇਟ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸਮੂਹ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਗਲੇ ਸੁੱਕਾ ਹੋਇਆ, ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਲੱਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੇ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਇਕੱਲੇ ਕਿਉਂ ਬੈਠੇ ਹੋ?" "ਮੈਂ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਦੱਸੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।" "ਇਹ ਰਾਜਾ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹਨ।" "ਤੁਸੀਂ, ਵੈਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੋਨੋ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਛਾਣਦੇ ਹੋ, ਕੋਈ ਭੇਦ ਨਹੀਂ।" "ਮੈਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ: ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਹਾਥੀ ਹੈ, ਤੇ ਕੌਣ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ?" "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਹੀ ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਕੌਣ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ?" "ਕਿਹੜਾ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਹੇਠਾਂ ਵੰਡ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਉਪਰ?" "ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਦੱਸਾਂਗਾ।" "ਤੁਹਾਡੀ ਸਮਝ ਲਈ ਮੈਂ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।" "ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ: ਮੈਂ ਕੌਣ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?" ਨਿਦਾਘ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮਾਣਯੋਗ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਰਿਭੂ ਹੋ।" "ਜਿਵੇਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਗੁਰੂ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹੋ।" "ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚੋਂ, ਰਿਭੂ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਨਿਦਾਘ ਕੋਲ ਆਇਆ।" "ਉੱਚਤਮ ਹਕੀਕਤ ਦੀ ਜੋ ਸਰਵੋਚ ਸਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਅਦਵੈਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੈ—" "ਨਿਦਾਘ ਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੁਆਰਾ, ਅਦਵੈਤ ਦਾ ਭਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਗਿਆਨ ਸਮਝੋ। ਭਾਵੇਂ ਆਤਮਾ ਇੱਕ ਹੈ, ਪਰ ਭ੍ਰਮਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਕੇ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਵੱਖਰੇ ਅਤੇ ਅਲੱਗ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।