ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਲੱਗਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਪਲਕੀ ਜੋ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਲੱਭ।" ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਛਤਰ ਕਿੱਥੇ ਜਨਮਿਆ ਸੀ? ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਇਹ ਸੰਸਾਰੀ ਨਾਂ-ਰੂਪ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਰੀਰ ਹੀ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ। "ਹੇ ਰਾਜਾ," ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਰੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤ ਹਨ।" ਪਰ, ਇਕ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਵੀ ਹੈ—ਜੋ ਸੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਕਲਪਨਾ ਹੈ। "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਚੀਜ ਜੋ ਬਦਲਾਅ ਤੋਂ ਉਪਜਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕੀ ਹੈ?" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ—ਪਤਨੀ ਦਾ ਪਤੀ, ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪਿਤਾ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ।" "ਕੀ ਇਹ ਤੇਰਾ ਪੈਰ ਆਦਿ ਹੈ? ਇਹ ਨਹੀਂ—ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰਾ ਕੀ ਹੈ?" "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਗਹਿਰੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਜਾ: 'ਮੈਂ ਕੌਣ ਹਾਂ?'" "ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਝੁਕ ਗਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਭਟਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ।" "ਤੂੰ ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਮ ਤੱਤ ਪਰਗਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਪਲਕੀ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੁਆਰਾ ਚੁਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਗੁਣ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਕਿਸ ਦੇ ਹਨ—ਮੇਰੇ?" "ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਲਝ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰਮ ਸੱਚ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ।" "ਮੈਂ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ, ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭਲਾਈ ਬਾਰੇ ਅਜੇ ਵੀ ਕੁਝ ਸੰਦੇਹ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਪਰਮ ਸੱਚ ਦੀ خاطر।" "ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਇਕ ਅੰਸ਼ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਜੋ ਅਨੁਭਵ ਨਾਲ ਪਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਬੋਲ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ, "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਉੱਚੀਆਂ ਭਲਾਈਆਂ ਤੇ ਪਰਮ ਸੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਹੀ ਉੱਚੀ ਭਲਾਈ ਹੈ।" "ਜੋ ਜਨਤ ਤੇ ਆਸਮਾਨ ਦਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਯਗ, ਕਰਮ ਆਦਿ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਭਲਾਈ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਆਤਮ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੈਂਕੜੇ-ਹਜਾਰਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉੱਚੀਆਂ ਭਲਾਈਆਂ ਹਨ।" "ਜੇ ਧਨ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਲਕੜਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੇ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਲਕੜਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਚਲਦਿਆਂ ਤੇ ਅਚਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਉੱਚਾ ਲਕੜਾ ਨਹੀਂ।" "ਜੇ ਇੱਥੇ ਰਾਜ, ਆਦਿ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਲਕੜਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਯਜ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ।" "ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਕਰਮ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨਾਸਵੰਤ ਪਦਾਰਥਾਂ—ਲੱਕੜ, ਘੀ, ਕੁਸ਼ ਆਦਿ—ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਨਾਸਵੰਤ ਹੈ।" "ਬੁਧਿਮਾਨ ਲੋਕ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਹੀ ਉੱਚਾ ਲਕੜਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।" "ਓਹੀ ਕਰਮ ਹੈ ਜੋ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਲਕੜਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।" "ਆਤਮ ਦਾ ਧਿਆਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪਰਮ ਲਕੜਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਪਰਮ ਤੇ ਆਤਮ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਪਰਮ ਲਕੜਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਨ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਉਹ ਇਕ ਹੈ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ, ਸਮ, ਸ਼ੁੱਧ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ।" "ਉਹ ਸੱਚੇ ਗਿਆਨ ਦੁਆਰਾ ਚੰਗਿਆਂ ਵਲੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਂ, ਜਾਤੀ ਆਦਿ ਤੋਂ ਪਰੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਰਮ ਸੱਚ ਦੀ ਖੋਜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।