ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਵਿਲੱਖਣ ਤੇ ਅਵਿਕਾਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਗੰਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਯੋਗੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਮਰਯਾਦਾ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਨਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸੱਚੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਯੋਗੀ, ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਸਾਦਾ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਜੰਗਲੀ ਫਲ ਤੇ ਬੀਜ ਖਾਂਦਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ, ਭਤੀਜੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਕਰੜੇ ਤੇ ਸੁਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਲਸੀ ਤੇ ਧੀਮਾ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਉਚਿਤ ਵਿਵਹਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਪਲਕੀਨ ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਚਲਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਕੀ ਹੈ, ਜਦ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਅਕਸਰ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ?" ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਲਕੀਨ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਸਹਾਇਕ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਪਾਤਰ ਸੀ, ਪਲਕੀਨ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਲਸੀ ਚਾਲ ਨਾਲ ਪਲਕੀਨ ਚੁੱਕ ਕੇ ਚਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰਦਾ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਲਕੀਨ ਦੀ ਅਣਸਮਾਨ ਚਾਲ ਵੇਖੀ। ਫੇਰ, ਪਲਕੀਨ ਦੀ ਅਜੀਬ ਚਾਲ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹੱਸ ਪਿਆ। ਪਲਕੀਨ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਬੋਲ ਪਏ, "ਉਹ ਚਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ।" "ਤੂੰ ਇਹ ਮਿਹਨਤ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਰਹਾ? ਨਾਂ ਤੂੰ ਮਜਬੂਤ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਨਾਂ ਹੀ ਸਤੂ ਆ।" ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲੱਗਾ, "ਮੈਂ ਨਾਂ ਥੱਕਾ ਹਾਂ, ਨਾਂ ਕੋਈ ਭਾਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ।" "ਭਾਰ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਤਾਂ ਸਰੀਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।" "ਮਜਬੂਤ ਜਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਹਿਣਾ ਤਾਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਵੰਡ ਹੈ।" "ਇਹ ਵੀ ਝੂਠ ਹੈ; ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।" "ਇਸ ਪਲਕੀਨ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਲਈ, ਪਿੰਡੀਆਂ, ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਪੇਟ ਸਹਾਰਾ ਹਨ। ਪਲਕੀਨ ਤਾਂ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਪਲਕੀਨ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਕਿਵੇਂ ਹਾਂ?" "ਜੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ।" "ਜਿਵੇਂ ਸਭ ਜੀਵ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ, ਇੱਥੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ।" "ਅਗਿਆਨ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਕਰਕੇ, ਅਣਗਿਣਤ ਜੀਵ ਇੰਝ ਬੰਧੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਤੇ ਘਟਾਓ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" "ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਹੜੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਕਹੀ?" "ਜਦ ਪਲਕੀਨ ਤੁਹਾਡੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਾਰ ਪੂਰਾ ਤੁਹਾਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਚਾਹੇ ਇਹ ਪਹਾੜ, ਰੁੱਖ, ਘਰ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕਿਹੜਾ ਵੱਡਾ ਭਾਰ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਿਆ?" "ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਭਾਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ।" ਇਸ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਜਲਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਤਰਾ ਅਤੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਲਏ। "ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਨੌਕਰ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ?" "ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਇਹ ਸਭ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।" "ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਅਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸਿਰਫ ਲਾਭ ਲਈ ਹੈ।" "ਜੀਵ ਸਰੀਰ, ਆਦਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਪ-ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗ ਸਕਣ।" "ਜਦ ਪਾਪ-ਪੁੰਨ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ?" "ਇਕ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣਾ, ਸਿਰਫ ਭੋਗ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਨਾ ਬੋਲਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਨਾ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ।