ਸਮਰਪਿਤ ਯਜਨਾ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਰਾਜ ਖਾਂਡਿਕਯ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਯਜਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਝਾਇਆ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰਾ ਹਾਥੀ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਬਾਕੀ ਦੇ, ਮੰਗੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਖਾਂਡਿਕਯ ਹੱਸ ਪਏ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਿੱਤ ਲਈ ਢੰਗ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਕੇਸ਼ਿਧਵਜ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਜਦੋਂ ਕੇਸ਼ਿਧਵਜ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ," ਤਾਂ ਖਾਂਡਿਕਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦੱਖਣਾ ਦੇਣੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਦੀ ਮੰਗ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਾਘੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ?" ਕੇਸ਼ਿਧਵਜ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, "ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਰਾਜ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਮੰਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਕਰਤਵ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਅਸਮਰਥ ਹਾਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਗਲਤ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੇਵਲ ਜਨਮ ਤੇ ਭਾਗ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਲਈ ਹੈ। ਪਰ ਗੁਣਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਰਾਜਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਕੁਝ ਮੰਗਣਾ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸੰਸਾਰਕ ਮੋਹ ਵਲ ਖਿੱਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਜ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਮੈਂ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਜਾਣ ਲਈ ਗਿਆਨ ਦੀ ਆਸ ਲੈ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਭਾਗ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਵਿਵੇਕ ਤੇ ਆਸ਼ਚਰਜ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਜੋ ਸਮਝ ਆਪਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਸਮਝ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੂੜਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਜੀਵ, ਜੋ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਮੋਹ ਦੇ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਆਕਾਸ਼, ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ। ਸਰੀਰ ਜੋ ਕੁਝ ਭੋਗਦਾ ਹੈ—ਘਰ, ਜਮੀਨ ਆਦਿ—ਉਹ ਸਭ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ। ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਲਿਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸਰੀਰ ਪੰਜ ਇੰਦ੍ਰਿਅ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਭੋਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜੀਵ ਅਨੇਕਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਪਰ, ਜਦੋਂ ਗਿਆਨ ਦੇ ਗੁੰਮ ਹੋਏ ਪਾਪ ਨੂੰ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਧੋ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੋਹ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਤਮਾ ਮੋਖ ਦਾ ਸਵਰੂਪ, ਗਿਆਨ ਰੂਪ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਪਰ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਆਤਮਾ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਨਾਲ, ਅਹੰਕਾਰ ਆਦਿ ਦੁਸ਼ਿਟੀਆਂ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਗਿਆਨ ਦਾ ਬੀਜ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਯੋਗ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ।" ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਖਾਂਡਿਕਯ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। "ਤੁਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਸਮਝ ਲਿਆ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਡੋਲਦਾ। ਸੰਸਾਰਕ ਵਸਤੂਆਂ ਨਾਲ ਮੋਹ ਹੀ ਬੰਧਨ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ, ਤੇ ਵਸਤੂ-ਰਹਿਤ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਹੈ। ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਲੋਹਾ ਚੁੰਬਕ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੀ। ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋ ਏਕਤਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਯੋਗ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਮਹਾਨ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਸੰਵਾਦ ਕੀਤਾ।